Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Hans Muiderman
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Frans Wijnands
Han Kogels
Frans Kok
Frans Weisglas
Henk Beereboom
Gastschrijver
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein
Kerstboom

De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer.
Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter.
En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien.

Frans Kok
Spruitjeslucht na vijftig jaar terug Afdrukken E-mail
Gastschrijver   
vrijdag 09 februari 2007

Nico van Grieken

Twee Volkskrant-journalisten interviewen Wouter Bos - misschien wel de volgende Kok van Nederland, als de beoogd aanstaande minister van Financiën het tenminste even goed gaat doen als de oud-vakbondsleider, oud-PvdA-fractievoorzitter en oud-minister-president.
De vraag wordt aldus ingeleid: ‘Er zitten veel normatieve elementen in het regeerakkoord. Critici klagen over spruitjeslucht.’ Bos: ‘Als je spruitjes wokt, kun je er een pittig gerecht van maken. Er is niks mis met spruitjes, als je ze een beetje modern klaarmaakt.’

Een eigentijds antwoord dat tot mijmeren stemt. Bos verwerpt in elk geval geen spruitjes. En over de lucht ervan zwijgt hij. Terecht. Hij en ongetwijfeld ook zijn interviewers behoren tot de generatie die geen dampende keukens en beslagen ramen hebben gekend, waar zonder super de luxe afzuigmachines, spruitjes werden gekookt, die dampend op tafel werden gezet door moeder de vrouw. Werkende man en kinderen wachtten reeds met lege borden. Het één kostwinnergezin.
Spruitjeslucht werd verafschuwd. Er is door agrarische wetenschappers hard aan gewerkt om die doordringende, natuurlijke, stank door veredeling van de spruit weg te nemen. Dat is gelukt, maar beelden en herinneringen zijn sterker dan landbouwkundige teeltmethoden. In sociologische context geplaatst staat de spruitjeslucht synoniem voor povere naoorlogse omstandigheden: woningnood, De Avonden van Reve, kleinburgerlijkheid, lage salarissen, lange werktijden, schouders eronder en jawel: Samen Werken, Samen Leven, Samen Hang.
Geen VOC-mentaliteit, maar overleg: Stichting van de Arbeid, Sociaal-Economische Raad, Sociale Verzekeringsraad en zoveel raden, bedrijfs- en productschappen meer dat Nederland jaren geleden al eens werd gekenschetst als ‘radenmonarchie’. Het polderen heeft het land geen windeieren opgeleverd. Per saldo behoort Nederland tot een van de meest stabiele en democratische samenlevingen ter wereld. Gematigd beleid, geen rare bokkensprongen, tegenslagen opgevangen door sterk sociaal beleid (dat ons ook duur is komen te staan), internationaal opererend en met gezonde behoudzucht, want zonder boerenkool, rookworst en spruitjes werkt het niet.
Maar dan zonder die lucht. En zo lijkt de in aanvang negatieve geduide spruitjeslucht een brug te slaan tussen de jaren vijftig, die de heersende politieke generatie van ‘veelbelovende veertigers’ – aldus informateur Herman Wijffels – door hun jeugdigheid niet hebben gekend, en het begin van de 21ste eeuw, waarin wokkende christen- en sociaal-democraten elkaar wonderwel weer hebben gevonden.
 
< Vorige   Volgende >