Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Hetty van Rooij
Frans Wijnands
Marc De Koninck
Han Kogels
Frans kok
Gastschrijver
Henk Beereboom
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein
Voorbeeld

Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie.
Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’?
Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar.
Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend.

Frans Kok
Een kruisteken voor het vertrek van de Tour renners Afdrukken E-mail
Frans Wijnands   
woensdag 27 juni 2007
Rome – Er is een (korte) tijd geweest dat het wielerpeloton in de geur van wierook stond: als de renners voor het vertrek van de koers of etappe de mis bijwoonden en - letterlijk - bewierookt werden.
Nou ja, als op het feest van Antonius Abt jaarlijks de veestapel en het huisvee worden gezegend, is het bijna logisch om ook de meute wielrenners de zegen mee te geven, of ze nou in Palermo, de Provence, de Vlaamse heuvels of de Brabantse Kempen van start gaan. Alle zegen komt tenslotte van boven. In voeger tijden was, of zo léék het althans, wielrennen een sport voor katholieken. Zoals korfbal onlosmakelijk aan het protestantisme verbonden zal blijven. Dat wijwater hoefde je er als wielrenner overigens niet van af te houden om je koersgenoten in de eerste de beste bocht scheldend, vloekend en duwend in de wielen te rijden. Zoals sommige voetballers een kruisje maken voor ze het veld op komen om daar vervolgens onbekommerd een doodschop aan een lastige tegenstander uit te delen.

Wielrennen is van meet af aan een - laten we zeggen - primitieve sport geweest. Je had er geen verstand voor nodig; wel veel spierkracht, uithoudingsvermogen. Later werd het woord koersinzicht gebruikt, als een teken van intelligentie. Maar ook dat is alweer verleden tijd, want tegenwoordig fietsen ze allemaal met een mini-ontvangertje in het oor en krijgen ze vanuit de volgwagen van hun ploegleider te horen of ze wat harder of wat langzamer(!) moeten trappen in het belang van ploeg en sponsor. En hoe beter je naar die man luistert hoe 'slimmer' je klaarblijkelijk bent... Rare sport, maar misschien daarom juist zo fascinerend. Geen volkssport, maar wel een sport voor het volk.

De geur van wierook is intussen voorgoed verwaaid en heeft plaats gemaakt voor de niet te ruiken damp van verdachtmaking en doping. Het zal in de voetballerij, zwemmerij en atletiek, en voor mijn part in de schaaksport ook wel voorkomen, maar (nog) niet zo beschamend veel en vaak als in de wielersport.
Eigenlijk jammer, die dopingdoem, die boven elk vertrekkend peloton hangt. Daar helpt geen wijwaterkwast meer tegen.

Binnenkort begint het peloton aan de zoveelste Tour de France. Wat de deelnemende renners gaan slikken is nog ongewis en zal mogelijk pas later blijken, maar de uitzinnige supporters die straks de flanken van Alpen- en Pyreneeën-reuzen vervuilen, slikken ongecontroleerd alles voor zoete koek, het dopinggebruik inbegrepen.
De tijd dat renners zich aansterkten met borden vol bloedworst en andere caloriehoudende gerechten is voorgoed voorbij. De bloedworst is vervangen door bloeddoping. Pleegzuster Bloedwijn is een vileine toverkol geworden. Misschien komt het wel omdat wielrenners geen echte schutspatroon of -patrones hebben; geen heilige die hen beschermt in hun gevaarlijke sportberoep. Elke oppassende pestlijder kon in de Middeleeuwen een paar dozijn heiligen aanroepen om genezing. Iedereen heeft - als 'ie dat wil - een patroonheilige die hem/haar in het werk van alledag beschermt: mandenmakers en bakkers, piloten en tandartsen, mijnwerkers en boeren, notarissen en wijnbouwers, columnisten en schilders.
Zelfs lifters - het meest gezeglijke type reiziger - kunnen zich beroepen op Sint Christoffel.
Iedere beroepsgroep heeft z'n beschermheilige(n). Behalve wielrenners. Die stappen van God en alleman verlaten op de fiets en moeten maar zien hoe ze veilig aan de meet komen. Je zou het bijna zielig gaan vinden.

Toch worden ze niet helemaal aan hun lot overgelaten. In 1949 verklaarde paus Pius XII de Madonna del Ghisallo tot schutspatrones van de wielrenners. Op merkwaardige gronden. In de middeleeuwen werd de graaf van Ghisallo overvallen door struikrovers. Uitgerekend op het moment dat hij iets verderop een verschijning zag van de Maagd Maria. Hij rende erheen - de fiets moest immers nog worden uitgevonden - , en redde daardoor zijn leven. Je zou dus denken dat de Maagd van Ghisallo schutspatrones voor hardlopers, sprinters was geworden. Maar voor fietsers....?

Niettemin is het kerkje van de Madonna di Ghisallo sindsdien een verplicht nummer voor wielrenners en wielerfanaten. Ze fietsen de bijna 800 meter Ghisallo-heuvel op in de buurt van het Como-meer, op de route van de Ronde van Lombardije. Het kerkje op de top is een bedevaartsoord. Er hangen tricots, fietsen en medailles die winnaars erheen hebben gebracht. Zelfs de verwrongen fiets van Fabio Casartelli, die een paar jaar geleden in de Tour dodelijk verongelukte, hangt er als bitterwrange getuigenis van beroepsgevaar. Er brandt een eeuwige vlam voor alle verongelukte wielrenners en op het plein voor het kerkje staat niet de Maagd om wie het allemaal te doen is, maar een beeld van Fausto Coppi.

Een goede vriend van me, die feilloos de weg weet in heiligenland, beveelt de apostel Johannes aan als schutspatroon voor wielrenners: hij is al patroonheilige voor zadelmakers(!), hij helpt tegen beenpijn(!), en hij overleefde een slok uit de gifbeker waar ook twee van zijn mede-veroordeelden uit hadden gedronken en die wel ter plekke doodvielen. Doping avant la lettre....?
Wielrenners vandaag de dag hebben meer vertrouwen in duivelse -, dan in hemelse krachten. Ook de Italiaanse Tour-renners, die ongetwijfeld een kruisje zullen maken voor het vertrek van elke etappe, maar daarmee de dopingduivel niet op de vlucht (willen) jagen.


Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken






 
< Vorige   Volgende >