| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Alessandra, pluk meteen wat rozen.... |
|
|
| Frans Wijnands | |
| zondag 23 september 2007 | |
|
Rome – Gisteren heb ik bij Alfredo de laatste tomaten en boontjes gekocht. Niet dat ik hem persoonlijk ken, maar zijn vaste klanten noemen hem zo. Ik kom er maar af en toe, niet vaak genoeg om amicaal te zijn. Verandering van spijs doet eten, en dus hou ik er diverse slagers, groenteboeren en bakkers op na. De kleinhandel is tenslotte een van de kurken waar de Italiaanse economie nog steeds op drijft, en niet alleen op industriële giganten als Fiat. Maar goed, Alfredo stopt er mee. Ik hoorde hem vertellen dat het vechten tegen de bierkaai is. Het hele jaar door, in alle soorten supermarkten, alle denkbare groenten en fruit vanuit de hele wereld. Daar kan hij met zijn seizoensgebonden vijgen en aardbeien uit eigen tuin niet meer tegen op. De mensen zijn verwend. Dat is nog tot daar aan toe, maar Alfredo redt het vooral niet meer omdat de klanten kritischer en zuiniger zijn geworden. De eerste vraag van elke Italiaanse huisvrouw is: 'Wat kost het?', om dan in veel gevallen het bloemkooltje of het prikkelend-bittere roodlof uit Treviso maar weer terug te leggen. Te duur. De Italiaanse regering heeft voorzichtig de alarmbel geluid omdat de kosten van levensonderhoud wurgend oplopen. Vooral de vis, het brood en de groenten worden duur, heel duur betaald. Alweer een kleine ondernemer minder. Jammer, maar niemand die er wakker van ligt. Behalve Alfredo natuurlijk. Op deze laatste dag verkoopt hij zijn spullen niet, maar deelt ze uit. Alles moet weg. Vandaag is alles te geef. En morgen zal hij in zijn stamcafé vertellen hoe vroeger alles anders was. Beter natuurlijk. Het deed me herinneren aan het verhaal van een jonge gefortuneerde vrouw, Alessandra. Een kunstenares van Siciliaanse afkomst. Ze woont al sinds jaren in Rome maar is nog intens verbonden met haar geboortegrond. 'Loyaliteit, zwijgzaamheid, familie, grond', zoals ze haar jeugdgevoelens omschrijft. Kort geleden was ze na vele jaren weer eens in Palermo om er haar oudtante Giovanna Moncada di Paterno te bezoeken in haar villa in Bagheria. Tante is al jaren ziek. Ze komt haar hemelbed niet meer uit en brengt haar dagen door in een grote slaapkamer vol met draperieën, antieke meubelen, snuisterijen uit de tijd van Garibaldi en met heel weinig daglicht. 'Toen ik binnenkwam werd ik zoals altijd allerhartelijkst verwelkomd. Wat fijn dat je er bent en haal asjeblief meteen wat verse rozen uit de tuin. Je weet de weg: het terras op, rechtdoor tot het tweede prieel en dan naar rechts. Daar staan ze. Die gele'. 'Ik gehoorzaamde natuurlijk' , vertelde Alessandra later. 'Ik ga naar buiten, en wat zie ik? Alleen maar flats, hoge muren. Er was geen meter tuin meer achter het terras. Niemand van de familie, laat staan het schaars geworden huishoudelijk personeel had de moed gehad om haar te vertellen wat er rondom haar palazzo in de loop van de jaren was gebeurd. De huisbedienden gingen elke dag om de beurt zogenaamd bloemen en rozen plukken in de tuin, maar in werkelijkheid liepen ze naar de bloemist op de hoek om er wat bloemen te kopen. Ze lieten haar in de waan dat ze die nog steeds uit de tuin haalden die tante lang geleden had aangelegd....' Sommige veranderingen kun je misschien beter maar niet zien, of niet willen weten. Sommige dingen verdwijnen gewoon: gele rozen uit een niet meer bestaande tuin en de pompoenen van eigen kweek van Alfredo. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
