| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Kerstboom De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer. Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter. En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien. Frans Kok |
| Studenten snoeren paus de mond |
|
|
| Frans Wijnands | |
| woensdag 16 januari 2008 | |
|
Rome -- 'De paus kan vanuit het raam van zijn werkkamer op het Sint Pietersplein altijd alles roepen wat hij wil. Maar waarom moet hij zonodig het Academisch jaar van een niet-kerkelijke universiteit komen openen? Daar houdt hij toch maar zijn bekende dogmatische verhaal over anti-abortus, liefde tussen alleen man en vrouw, anti-euthanasie en al die bekende thema's'. Zo reageerde een doorsnee Italiaanse arts - afgestudeerd in Pisa - op 'het grove schandaal' - zoals prelaten en politici het noemen - dat paus Benedictus XVI niet naar de Romeinse universiteit La Sapienza gaat. Omdat hij er voor een minimale minderheid niet welkom is. En dan praten we over 67 - deels gepensionneerde - van de 4500 hoogleraren en lectoren aan die universiteit. En over een paar honderd van de 130.000 (!) studenten. La Sapienza bestaat 705 jaar en is in die eeuwen uitgegroeid tot een reusachtige academische wereld van onderwijs en onderzoek. De rector, Renato Guarini, had de paus uitgenodigd voor een toespraak, als voortzetting van een prille traditie. Paulus VI bezocht La Sapienza in 1964 toen de academische revolte van 1968 nog ver achter de horizon lag. En vervolgens kwam paus Johannes Paulus II, in 1991. Een andere tijd, toen een groep studenten het aandurfde om de paus tijdens zijn toespraak met megafoons te overstemmen. Johannes Paulus vond dat een amusante uitdaging en gebruikte zijn eigen microfoon op volle sterkte, zodat het studentenprotest gauw verstomde. Andere tijden, andere pausen. Benedictus XVI wordt door veel sceptici gezien als een dogmatische man; een eminent theoloog maar rechtlijnig in de leer. Natuurlijk hoort een paus dat te zijn, maar misschien zijn teveel katholieken en andersdenkenden gewend geraakt aan het omarmende gebaar van paus Johannes Paulus II die op een aantal ethisch-sociale kwesties niet minder behoudend was. Twintig jaar geleden, toen deze paus nog kardinaal was, heeft hij eens gezegd dat de Kerk (de Inquisitie) in 1633 een correct en gerechtvaardigd proces voerde tegen de sterrenkundige Galilei. Die verzette zich tegen toen alle geldende (geloofs)opvattingen door niet alleen te beweren, maar ook te bewijzen, dat de aarde om de zon draaide, en niet omgekeerd. Galilei gaf tegen beter weten in toe dat hij zich 'vergist' had, en kon zodoende zijn geniale wetenschappelijke werk voortzetten. Paus Johannes Paulus II loofde de ontdekking van Galilei, prees hem als een groot geleerde en bood excuses aan voor hetgeen in 1633 was gebeurd. Zo zien de meeste niet-gelovigen het graag: de kerk - in de persoon van de paus - op de knieën voor de vergissingen en fouten van het verleden. Is paus Benedictus XVI niet zo vergevingsgezind, of zet hij de gebeurtenissen van voorbije eeuwen in de realiteit van die tijd? Wat toen goed was - of leek - , blijkt nu falikant verkeerd te zijn geweest. Wat je bijna over alles, zoals bijvoorbeeld over alle koloniale oorlogen kunt zeggen. Misschien had rector Guarini de paus - déze paus - op dit moment niet moeten uitnodigen; misschien had de Vaticaanse top eerder moeten besluiten om de uitnodiging maar even te laten voor wat 'ie was. De vraag die dan onmiddelllijk opkomt is, of dat op een capitulatie bij voorbaat had geleken. Alsof de paus een invitatie afwijst omdat 'ie bang is voor protest, voor ongeregeldheden. Dat zou logisch zijn als hij in Mekka had willen praten, maar in hartje-Rome? Benedictus is een zachtmoedig mens. Ook als hoogleraar in Beieren kon hij geen kant uit met protestacties van studenten en verruilde hij de bruisende universiteit van Tübingen voor het meer bedaarde Regensburg. Anderzijds schuwt hij nooit en nergens om te zeggen wat hij vindt. Daarom is het dubbel jammer dat hij de opening van de grootste Italiaanse universiteit alsnog heeft afgeslagen. Want hoogleraren en gretig-nieuwsgierige studenten zouden tenminste willen moeten luisteren naar wat hij te zeggen had om vervolgens - voor zover nodig en mogelijk - in debat te gaan, of anderzins hun mening te geven. Vandaar dat in Italië gesproken wordt over een gemiste kans. Natuurlijk is er geen sprake van censuur. Natuurlijk had de paus vandaag op de universiteit het woord kunnen voeren en zijn standpunt kunnen herhalen dat hij bij de opening van de pauselijke universiteit van Lateranen al gebruikte, namelijk dat wetenschap zonder God een bedreiging is. Natuurlijk is het een blamage dat hij niet spreekt. Een blamage voor iedereen: voor de zichzelf overschreeuwende studenten, voor de paar hoogleraren die de terechte scheiding van kerk en staat bijna rancuneus op de spits drijven. Een blamage voor de wetenschappelijke wereld in het algemeen, voor de onaantastbare vrijheid van meningsuiting; voor het imago van Rome en Italië. Het geeft iedereen en allemaal een katterig gevoel. Doorslaggevend is het advies geweest van kardinaal Bertone, de Vaticaanse staatssecretaris, zeg maar 'tweede man'. Hij heeft meer dan wie dan ook voorvoeld dat er iets fout zat. Hij heeft Benedictus het horror-scenario geschetst als de paus wèl naar de universiteit was gegaan: beschermd door een politie-cordon, ontvangen op fluitconcerten en wie weet wat nog meer. Relletjes tussen anti-paapse studenten en fanatieke 'Papa-boys'. 'Stelt u zich voor', zo heeft hij ongetwijfeld op de paus ingepraat, 'dat er op een universiteitsterrein in Rome vanwege u gevochten wordt. Dat er klappen vallen, gewonden. Dat de politie tussenbeide moet komen....'. Waarop de paus (wijselijk?) besloot om het bezoek uit te stellen, ook al verzekerden zowel de Italiaanse, als Vaticaanse veiligheidsdiensten dat hij fysiek geen gevaar zou lopen. Er is vooraf nog veelvuldig (telefonisch) overleg geweest tussen het Vaticaan en de Italiaanse regering; zelfs president Napolitano schreef Benedictus een brief om te zeggen dat het hem speet dat hij niet zou komen. De meest uitgebalanceerde reactie kwam uit een onverdacht anti-clericale hoek, namelijk van Nobelprijswinnaar en theatermaker Dario Fo; nooit te beroerd om de rk-kerk op de hak te nemen. Hij vond de uitnodiging niet verstandig, gezien het universitaire klimaat in Rome ('in mijn Milaan zou zoiets niet zijn gebeurd'), maar het vrije woord, de vrijheid van meningsuiting is voor Fo heilig. Zelfs voor een paus; ook in een Romeinse universiteit. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
