| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Laatste woord over vliegveld Tempelhof nog niet gezegd |
|
|
| Marjolijn Uitzinger | |
| woensdag 13 februari 2008 | |
|
Berlijn- In juli vorig jaar schreef ik al over de hooglopende ruzie rond de voorgenomen sluiting van het beroemde vliegveld Tempelhof. Na eindeloos geharrewar en ettelijke juridische procedures werd de sluitingsdatum tenslotte door de rechter vastgesteld op 31 oktober 2008. Maar wie denkt dat daarmee het pleit beslecht is, kent de Duitsers niet. Wij gaan door met de strijd, luidt het devies. En hoe halsstarrig burgemeester Klaus Wowereit en zijn collega-stadsbestuurders ook vasthouden aan sluiting, het laatste woord is er nog niet over gezegd en de druk vanuit de bevolking neemt bijna dagelijks toe. Ruim 200 duizend Berlijners hebben de afgelopen periode hun handtekening gezet voor het uitschrijven van een raadgevend referendum. De uitslag daarvan zal dus niet bindend zijn, maar vormt wel een politiek drukmiddel waar het stadsbestuur moeilijk omheen kan. Tempelhof, het eerste vliegveld voor de burgerluchtvaart ter wereld en al in de jaren twintig een ongekend drukke luchthaven, was van juni 1948 tot mei 1949 de basis van de Luftbrücke, de levensreddende operatie van de geallieerden om West-Berlijn van voedsel en brandstof te voorzien tijdens de blokkade door de Sovjets. In 1948 redde Tempelhof de Berlijners, nu redden de Berlijners Tempelhof, luidde de niet onverdienstelijke slogan op de affiches, waarmee de Berlijnse bevolking de laatste maanden werd opgeroepen zich uit te spreken voor een raadgevend referendum. Formeel zijn daarvoor 170.000 handtekeningen nodig, maar dat aantal werd ruimschoots overschreden. Met die krachtige volksbeweging kwam ook een politieke beweging op gang: allerlei maatschappelijke organisaties, werkgevers en werknemers, meer dan 100 Kamerleden (vooral van CDU-huize - een uitgelezen kans voor de oppositie!), investeerders uit binnen- en buitenland en toonaangevende particulieren spraken zich uit voor een verdere ontwikkeling van Tempelhof. De sociaal-democraat Wowereit en zijn rood-rode coalitie van SPD en PDS (de socialisten, voortkomend uit de vroegere communisten) komen hierdoor steeds meer onder druk te staan, maar tonen zich vooralsnog oostindisch doof. De sluiting ligt vast, dat besluit is in 1996 genomen en daaraan valt niet te tornen, zo klinkt de mantra van het stadsbestuur, de senaat. De ontwikkeling en een voorspoedige exploitatie van het nieuwe internationale vliegveld BBI (de uitbouw van het huidige vliegveld Schönefeld ten zuid-oosten van de stad) maken het volgens de senaat onvermijdelijk dat de twee kleinere vliegvelden, Tegel en Tempelhof, dicht gaan. Geen enkel alternatief kan op een welwillend oor rekenen. Nog steeds spreken de media er schande van dat het stadsbestuur hooghartig afwijzend reageerde op het plan voor de bouw van een welness-resort op het terrein door de Amerikaanse cosmetica-gigant Ronald Lauder , waarmee maar liefst 350 miljoen gepaard ging. Maar ook plannen voor inrichting van de gebouwen als grootschalige bibliotheek en tal van andere meer of minder levensvatbare ideeën leden schipbreuk. De tegenstanders van sluiting hebben inmiddels een nieuwe koers uitgestippeld. Want met nostalgie kom je er niet, bij een referendum. Dan moet je naar de toekomst kijken. Dus genoeg gepraat over de luchtbrug: nu wordt gesproken en geschreven over de ontwikkeling van het enorme gebouwencomplex (dat in zijn geheel onder monumentzorg valt) tot een infrastructurele voorziening van welke aard dan ook. De Deutsche Bahn werpt zich op als exploitant van dat Tempelhof-nieuwe-stijl. Wat precies de functie ervan kan zijn is nog niet duidelijk, de scenario’s volgen elkaar in hoog tempo op en zelfs gebruik als luxe-luchthaven voor exclusieve zakelijke vluchten wordt niet uitgesloten. Moeilijkheid voor Wowereit is dat de Duitse Bondsregering - eigenaar van de gebouwen op Tempelhof - niet achter het stadsbestuur staat en zich al vaak kritisch heeft uitgelaten over de koppigheid waarmee de senaat zich op dit punt isoleert van de bevolking en het bedrijfsleven. De minister van Financiën is bereid er veel geld in te steken. Die ziet uiteraard met enige zorg hoe Tempelhof zonder nieuwe investeringsimpuls afstevent op een voortbestaan als een doelloos, geldverslindend object met verwaarloosde gebouwen middenin een toch al feitelijk failliete stad. Maar ook bij de rood-rode coalitie wordt men nerveus. SPD en PDS willen samen met de Groenen een tegen-initiatief lanceren. Tempelhof moet dicht, is de inzet van die tegenbeweging…maar daar hoort wel een verhaal bij over de toekomst, en dat is er nog niet. Wordt vervolgd! Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
