| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Kerstboom De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer. Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter. En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien. Frans Kok |
| Abortus als Italiaans verkiezingsthema - of niet |
|
|
| Frans Wijnands | |
| zondag 17 februari 2008 | |
|
Rome – In Italië groeit politieke eensgezindheid om in de campagnes voor de parlementaire verkiezingen, begin april, het thema abortus buiten discussie te laten. Dat is zeer opmerkelijk. Politiek links en rechts - om over de extreme splinters maar niet te spreken - zijn het immers zelden of nooit met elkaar eens. Omdat de komende verkiezingen bikkelhard zullen zijn, zou je verwachten dat de partijen zich juist willen profileren door zoveel mogelijk duidelijk afwijkende standpunten in te nemen. Maar nee: inzake de abortuswetgeving wenden alle kopstukken zich af van dat emotioneel gevoelige onderwerp. Niet over praten, is het unanieme devies. En ook dàt is merkwaardig. Je kunt je als politieke partij op alles en niks onderscheiden; over de economie, de belastingen, het onderwijs, het milieu, noem maar op. Maar niet over abortus? Juist de meest gevoelige thema's vragen om een hard standpunt. Voor of tegen. En niet al te veel 'ja, mits.... , en 'nee, tenzij...'. Nederland heeft geworsteld met wetgevingen op het gebied van abortus en euthanasie. In ons kleine land botsten werelden van tegenstellingen op elkaar. Diepe, ogenschijnlijk onoverbrugbare kloven tussen voor- en tegenstanders die allemaal hun valide ethische, medische, religieuze, maatschappelijke, humane argumenten hadden. Desondanks kwamen er wetten waar de overgrote meerderheid van de Nederlanders mee kan leven. Opeenvolgende Nederlandse ambassadeurs, zowel bij de Italiaanse staat, als vooral bij de Heilige Stoel, moe(s)ten keer op keer aan de Italianen uitleggen hoe onze wetgeving in elkaar zit. Dat die gegrondvest is op een diepgeworteld respect voor het menselijk leven; zowel in de meest prille, als in de allerlaatste levensfase. Dus zou je denken dat ook in een even democratisch land als Italië abortus, en zelfs euthanasie, geen maatschappelijk taboe hoeft te zijn. Maar niets is minder waar. Italië heeft sinds 1977 een abortuswet, algemeen bekend als Wet 194. Elf jaar later scherpte de Hoge Raad die nog iets aan door te bepalen dat alleen de vrouw beslist over ja of nee abortus. De wet maakte een einde aan de zogenaamde keukentafelabortussen, uitgevoerd door het breinaaldengilde. Zo werden de vrouwen genoemd die onder de meest primitieve omstandigheden de abortussen uitvoerden. Met oogluikende toestemming van Justitie en de katholieke kerk. Wie geen aangifte deed werd niet vervolgd en wie ging biechten kreeg van harte vergiffenis.... Heel wat realistischer zijn de statistieken die aantonen dat het aantal clandestiene abortussen van 350.0000 in 1980 gedaald is tot 20.000 vorig jaar. Dankzij die veelomstreden abortuswet. De discussie rond Wet 194 is niettemin vlak voor Kerstmis weer opgelaaid door toedoen van de (centrumrechtse) journalist en abortus tegenstander Giuliano Ferrara. Hij is oprichter van 'Il Foligno'; meer pamflet dan krant. Vier pagina's per dag en alleen op zaterdag wat dikker. Een elite krantje van krap 13.000 exemplaren daags. Ferrara zwengelde het abortusdebat aan en prompt traden de principiële tegenstellingen weer aan het licht: katholiek Italië - met name het Vaticaan - zou de wet het liefste afschaffen en abortus weer strafbaar stellen. Voorstanders van abortus wijzen op de getrapte wetgeving die weliswaar niet ideaal is, maar paal en perk stelt aan willekeurige ingrepen. Ook in Italië moeten vrouwen die abortus willen zich onderwerpen aan een reeks consultaties, moet de ingreep binnen de eerste 90 dagen van de zwangerschap plaatsvinden (bij acuut levensbedreigende situaties in uitzonderingen ook nog daarna), en moet er altijd een medische indicatie zijn. Bovendien is abortus niet verplicht en zijn er nog tal van (katholieke) ziekenhuizen en klinieken waar je niet voor een abortus hoeft aan te kloppen. Een paar weken geleden werd de discussie op de spits gedreven. De politie viel de kraamafdeling van een Napolitaans ziekenhuis binnen; nam een zojuist geaborteerde foetus in beslag en onderwierp vrouw en artsen aan stevige verhoren. De officier van Justitie had toestemming gegegven voor die inval na een anoniem (!) telefoontje. De vrouw in kwestie is 39 jaar. Haar droom om een kind te krijgen leek uit te komen totdat ze bij een controle te horen kreeg dat haar kindje leed aan het syndroom van Klinefelter; een chromosomen afwijking die alleen bij jongens voorkomt, heel veel nare afwijkingen veroorzaakt, maar niet per se levensbedreigend is. Maar ze besloot niettemin tot abortus. Volgens het ziekenhuis vond de ingreep binnen de wettelijke termijn plaats en werd de inval overdreven macho genoemd. Je zou het incident als een stormpje in een glas vruchtwater kunnen afdoen als het land er niet zo dramatisch door verdeeld was geworden. Opnieuw staan voor- en tegenstanders strijdbaar tegenover elkaar, opnieuw zijn tienduizenden vrouwen in vooral de grote(re) steden de straat opgegaan om te demonstreren tegen de bedreiging van verkregen abortusrechten. Alle lijsttrekkers - met uitzondering de voortrekker van de 'communisten' - hangen de heilige onschuld uit en laten hun oren hangen naar Vaticaanse vermaningen. Het gevolg is halfslachtigheid, onduidelijkheid, lafheid. Maar dat is en blijft nu eenmaal kenmerkend voor de Italiaanse politiek. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
