Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Hans Muiderman
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Frans Wijnands
Han Kogels
Frans Kok
Frans Weisglas
Henk Beereboom
Gastschrijver
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein
Kerstboom

De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer.
Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter.
En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien.

Frans Kok
De publiciteit rond Wilders: heeft de pers iets geleerd van Fortuyn? Afdrukken E-mail
Frans Wijnands   
maandag 10 maart 2008
Sinds een paar dagen vanuit Italië in Nederland voor een korte Paasvakantie, ben ik tijd tekort gekomen om bij te lezen, te kijken en te luisteren over en naar de stortvloed aan informatie, nou ja...., vooral aan meningen, over de film die het Kamerlid Wilders wil gaan uitbrengen. Bijna murw gebeukt door die overvloed aan commentaren en doemdenkerij moest ik even denken aan de apostel Thomas, die 'ongelovige'. Die op de rondgebazuinde verrijzenis van Christus sceptisch reageerde met: '"Eerst zien, dan geloven". Misschien is hij onder zijn elf collega's geen intellectuele hoogvlieger geweest, maar hij zou journalist avant la lettre geweest kùnnen zijn. Want in ons vak geldt toch ook (nog steeds?) de standaardregel dat er zonder feiten geen hard nieuws is? In de afgelopen weken heb ik in de Italiaanse media kolommen vol gelezen over het fenomeen Wilders.

Met als gemeenschappelijke conclusie dat de westerse wereld zich niet moet laten ringeloren door radicale moslims, dat zijn film niet bij voorbaat verboden moet worden (alsof dat in Nederland zou kunnen zolang niet is aangetoond dat het voortbestaan van het land op het spel staat), en dat Wilders een populist is die geen democratische knip voor z'n neus waard is. Net zo min dan als zijn verontrustend grote aanhang....?
In de Nederlandse media is het van hetzelfde laken een pak: niets heiligers dan de vrijheid van meningsuiting maar met de mening van die Wilders lopen we onvoorspelbare risico's. Heeft niet iedere Nederlander ooit (of vaak) in zijn leven z'n mond gehouden onder het motto: 'Laat ik maar de meest wijze zijn....., leven en laten leven'?; Wilders heeft daar kennelijk nog nooit van gehoord.

In de Volkskrant van vorige week vrijdag (analyse van Martin Sommer) las ik dat de media zich sinds Pim Fortuyn bezonnen hebben op hun positie. Dat kan niet waar zijn. Afgaande op wat ik de laatste tijd in kranten en op radio- en tv-zenders lees, hoor en zie constateer ik dat veel journalisten meer meningen en speculaties dan feiten aandragen.
Als Joop van den Ende morgen zou aankondigen dat 'ie een theater op de maan gaat bouwen om daar binnenkort de musical 'Fly me to the moon" op te voeren, zou elke kritische journalist in dit land het naadje van de kous willen weten. En als de musicaltycoon zou zeggen: 'Wacht maar af', zou de zaak schouderophalend worden afgedaan en verder buiten de publiciteit blijven.
Natuurlijk gaat mijn vergelijking mank, want het al dan niet doorgaan van die maanmusical brengt geen levens in gevaar (tenzij van de astronauten...) en schaadt geen economische belangen.
Het gaat me dan ook meer om de vaststelling dat Wilders op journalisten (en mede politici) dezelfde fascinerende aantrekkingskracht heeft als Pim Fortuyn indertijd had. Zelfs de aankondiging van een gefilmd pamflet waarvan je de inhoud kunt raden, zorgt voor een buitenproportionele aandacht van alle media; dag in, dag uit. Om nog maar te zwijgen van het opgewonden gegons in de parlementaire wandelgangen.

Hoezo hebben de media zich sinds Fortyun op hun positie bezonnen? Met de zogenoemde kwaliteitskranten in dit land voorop, struikelen de media over elkaar heen om alles wat Wilders zegt te publiceren en te (laten) becommentariëren door iedere deskundige die zich maar aandient. Alleen in de politiek krijgt de grootste nitwit nu eenmaal de grootste aandacht; van de brave Koekoek tot de onheilsprofeet Wilders.
Die Thomas toch: eerst zien en dan geloven. Je zou het eigentijds kunnen parafraseren met de opmerking: eerst zien en dan zien we wel..., en daarmee bedoel ik dat filmpje. Maar als we voor het oog en oor van de hele wereld zoveel ophef maken over een aankondiging van Wilders alleen al, moeten we het dan vreemd vinden dat een griezelige groep onwetende radicalen schreeuwend te hoop loopt om onze vlag te verbranden? Doodzwijgen, maar ja, dat staat haaks op de journalistiek.
Ik neem het Wilders niet kwalijk dat hij een filmpje maakt over de Islam, hoe kwalijk ik zijn politieke opvattingen ook vind. Maar ik vind het merkwaardig dat politici en journalisten iets, wat in de verste verte nog geen controleerbaar concreet nieuws is, presenteren als de aanstaande ondergang van het brave vaderland. Want àls dat (aantoonbaar) zo is moeten we die film dus verbieden en Wilders de woestijn insturen.
Het verbaast me dat, terwijl de moderne journalistiek zweert bij kort, korter, kortst, er voor een aankondiging van deze Raspoetin-van-het-Binnenhof zoveel papier en zendtijd beschikbaar is. Terwijl de mens vaak het meest lijdt van het lijden dat hij vreest, maar dat nimmer op komt dagen....
PS : Teruglezend constateer ik dat ik elf keer de naam van die veelbesproken ultra rechtse politicus heb genoemd; da's op z'n minst tien keer te veel, geef ik rouwmoedig toe.....

Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
 
< Vorige   Volgende >