Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Hans Muiderman
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Frans Wijnands
Han Kogels
Frans Kok
Frans Weisglas
Henk Beereboom
Gastschrijver
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein

Omdopen


Altijd gedacht dat de Mauritskade vernoemd was naar prins Maurits, de stadhouder. Geen fraai heerschap (hij liet van Oldenbarnevelt executeren) maar wel een kundig militair.
Maar in de file had ik onlangs tijd het bord eens goed te lezen. Blijkt het om prins Maurits te gaan, de zoon van Willem III (de Gorilla) en prinses Sophie. Het knaapje stierf in 1850 op 6-jarige leeftijd, mede als gevolg van onenigheid tussen zijn ouders over de beste behandelwijze.
Een van de belangrijkste toegangswegen van Den Haag vernoemd naar een wicht van 6, van wie niemand ooit gehoord heeft. Iets teveel eer lijkt mij. Dus, als er binnenkort een belangrijke Nederlander, desnoods een Hagenees, sterft: omdopen die kade.

Frans Kok

Lekker leven met Hartz-IV in Duitsland Afdrukken E-mail
Marjolijn Uitzinger   
woensdag 12 maart 2008
Berlijn - Bijna 8 miljoen werkloze Duitsers moeten leven van Hartz-IV, zo genoemd naar Peter Hartz, de voorzitter van de commissie die het nieuwe sociale stelsel heeft bedacht. Het was destijds, in 2005, een enorme klap voor de verwende Duitsers: nog slechts een jaar werkloosheidsuitkering (anderhalf jaar voor mensen boven de 55) en daarna regelrecht naar bijstandsniveau, dat wil zeggen 345 euro per maand, plus nog wat extra subsidies, bijvoorbeeld bijdragen in de huur. Duitsland is nog steeds niet gewend aan deze verregaande versobering van de sociale uitkeringen en de discussie erover blijft maar doorgaan, ook gevoed door incidenten zoals het “boodschappenlijstje” van de Berlijnse stadsbestuurder Sarrazin.

Sociaal-democraat Thilo Sarrazin, voormalige hoogleraar economie en in het Berlijnse stadsbestuur (senaat) belast met Financiën, rekende vorige maand uit dat je voor minder dan 4 euro per dag prima warm kunt eten: een braadworstje, zuurkool, puree, kruiden en wat olie. De rapen waren uiteraard meer dan gaar, ook zijn partijgenoot burgemeester Wowereit was witheet. Maar de verontwaardiging over Sarrazins actie heeft wel tot gevolg gehad dat de hele Hartz-IV-subcultuur wat meer in de schijnwerpers is komen te staan. In theatervoorstellingen wordt uitgelegd hoe je met zeer weinig geld kunt rondkomen. De chefkok van een restaurant in Frankfurt is een kookcursus voor Hartz-IV-ontvangers begonnen. De cursus kost negen euro en daarvoor krijgen de deelnemers drie uur lang deskundig advies over goedkope en gezonde maaltijden. De “Hartz-IV-café’s”, elk drankje een euro, schieten als paddenstoelen uit de grond. Speciaal tarief bij de kapper. Handige boekjes met tips voor beter leven met je uitkering. Kookboeken voor deze doelgroep waren er al voordat Sarrazin met zijn beruchte lijstje op de proppen kwam.

Hartz-IV is een begrip waarachter een wereld schuilgaat, zoals “trekken van Drees” destijds voor oudere Nederlanders, maar het verschil is de negatieve lading. Zo negatief dat een verdere hervorming van het sociale stelsel in Duitsland bepaald niet hoog op de agenda staat. Gerhard Schröder, de sociaal-democratische voorganger van Angela Merkel, waarschuwt aanhoudend vanaf de zijlijn dat de door hem ingezette koers (onder de titel Agenda 2010) moet worden voortgezet, maar de christendemocraat Merkel voelt er weinig voor en SPD-voorman Kurt Beck kan zich geen onpopulaire standpunten veroorloven, want hij ligt toch al meer dan ooit onder vuur. Nog slechts 10 procent van de Duitsers ziet in hem een eventuele minister-president.

De arme Beck heeft vooral last van de hete adem van de links-radicalen, die Linke (gedomineerd door de voormalige oostduitse socialisten), in zijn nek. Die Linke maakt goede sier met aanvallen op de “neoliberale” politiek van de huidige coalitie van CDU en SPD. Het aanhoudende pleidooi om de versoberingen ongedaan te maken maakt de partij steeds populairder, zoals bij recente deelstaatverkiezingen (ook in het westen van Duitsland) is gebleken. Het gaat langzaam, maar Die Linke krijgt over de hele linie vaste voet aan de grond, een ontwikkeling die een beetje vergelijkbaar is met de opmars van de Socialistiese Partij in Nederland. De SPD weet niet wat ze met deze nieuwe machtsfactor in de politiek aan moet, samenwerken of niet, en volgt een zigzagkoers die de geloofwaardigheid alleen maar verder aantast. Resultaat van al deze verwikkelingen is in ieder geval, dat nieuwe versoberingen op de uitkeringen er voorlopig niet in zitten en dat de Agenda 2010 van Schröder eerder stapsgewijs zal worden afgebroken dan uitgevoerd.

Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
 
< Vorige   Volgende >