| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Omdopen
|
| Duitse AIVD in de fout |
|
|
| Marjolijn Uitzinger | |
| zaterdag 26 april 2008 | |
|
Berlijn – Niet alleen onze eigen AIVD maakt soms vreemde bokkensprongen, de Duitse collega’s kunnen er ook wat van. Zo is de BND, de Bundesnachrichtendienst, in opspraak gekomen door een spionage-schandaal dat waarschijnlijk de hoogste baas, Ernst Uhrlau, de kop zal kosten. Kern van de affaire is dat een journaliste is afgeluisterd en dat de geheime dienst de opheldering van deze zaak ernstig heeft vertraagd. De operatie zelf speelde zich af in 2006. De Afghaanse minister Amin Farhang van Handel en Industrie voerde destijds een e-mailcorrespondentie met Susanne Koelbl, een journaliste van het toonaangevende opinieweekblad Der Spiegel. Die correspondentie is door de Duitse geheime dienst bekeken, omdat Farhang ervan werd verdacht contacten te hebben met de Taliban. In het kader van de terrorismebestrijding is zo’n stap te rechtvaardigen. Maar daarbij is ook privé-correspondentie van Koelbl door BND-medewerkers gelezen en dat is illegaal. Op 26 februari van dit jaar kreeg Bondskanselier Angela Merkel een anonieme brief, waarin van de spionage melding werd gemaakt. In de brief, afkomstig van klokkenluiders bij de geheime dienst, stond dat een journaliste “werd en wordt” afgeluisterd door de technische afdeling van de BND, dat deze operatie werd geleid door een stafmedewerker en goedgekeurd was door een afdelingshoofd. Uhrlau en een andere hoge functionaris zouden van deze gang van zaken volledig op de hoogte zijn. De operatie-doofpot was inmiddels al in volle gang, aldus de brief, en het afdelingshoofd zou zelfs al zijn overgeplaatst om hem uit de vuurlinie te krijgen. Nog diezelfde dag vroeg Merkel de BND om uitleg, maar na het eerste formele antwoord bleef het oorverdovend stil. De officiële reactie luidde dat de berichten misschien wel tot op zekere hoogte op waarheid berustten, maar dat eerst een uitgebreid onderzoek moest worden ingesteld om hierover duidelijkheid te krijgen. Pas op 15 april, na herhaald aandringen van het Kanzleramt, kwam BND-president Uhrlau met een verklaring. Hij zelf zou pas op 21 december 2007 van de zaak gehoord hebben, en inderdaad, bij het bespioneren van de Afghaanse minister zouden ook persoonlijke e-mails van Susanne Koelbl gelezen zijn. De rapen waren uiteraard behoorlijk gaar. Merkel gaf opdracht de direct betrokken ambtenaren, zoals Uhrlaus stafchef, de verantwoordelijke afdelingschef en een andere, niet nader genoemde ambtenaar, met onmiddellijke ingang over te plaatsen. Naar het gedrag van andere medewerkers wordt een disciplinair onderzoek ingesteld. De parlementaire commissie die belast is met het toezicht op de geheime dienst, vergelijkbaar met de “Commissie-Stiekem” in Nederland, riep Uhrlau deze week op het matje en gaf hem er flink van langs. Niet alleen de spionage van de journalist in kwestie wordt beschouwd als volstrekt onacceptabel, maar ook het getreuzel van de BND-chef om opening van zaken te geven: maar liefst zeven weken heeft het geduurd voordat Uhrlau met zijn verklaring op de proppen kwam. In feite heeft de parlementaire commissie het vertrouwen in de man verloren, maar tot nu toe heeft geen enkele partij, ook niet van de oppositie, regelrecht het ontslag van de BND-baas geëist. Dat zou een schijnoplossing zijn waarmee het werkelijke probleem – gebrek aan toezicht op de handel en wandel van de geheime dienst - wordt verdoezeld, vinden sommige politici. Maar anderen wijzen erop dat Uhrlau zonder het volledige vertrouwen van het parlement niet kan functioneren. Op den duur gaat dat niet goed en dus moet Merkel besluiten, de man te vervangen, zeggen die parlementariërs. Of Uhrlau moet de eer aan zichzelf houden en zelf opstappen. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
