| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Katholiek weekblad vreest herleving fascisme |
|
|
| Frans Wijnands | |
| maandag 18 augustus 2008 | |
|
Rome – Wie in Italië in een publiek debat het woordje fascisme laat vallen is gegarandeerd zeker van een hoop gedonder, zoals het katholieke familieweekblad ‘Famiglia Cristiana’ de afgelopen dagen weer eens heeft ondervonden. Het blad – opgericht in 1931 – is herkenbaar katholiek, maar volstrekt afhankelijk van het Vaticaan. Het is de voornaamste spreekbuis van de priestercongregatie van de Heilige Paulus; een orde die zich op vele manieren en tal van terreinen bezighoudt met de sociaal-maatschappelijke aspecten van het Evangelie. Dat betekent in de praktijk van alledag vooral opkomen voor minderheden en minderbedeelden in de samenleving, soms zelfs afwijkend van het officiële standpunt van de rk-kerk. Het kenmerkende van het blad is, dat het politiek neutraal en progressief is, hetgeen met de beste wil van de wereld van het Vaticaan niet (altijd) gezegd kan worden….. Met een oplage van wekelijks twee miljoen exemplaren heeft het blad een belangrijke stem in alle soorten openbare debatten; niet alleen over religieuze, maar ook over politieke thema’s. Het prijst en bekritiseert zowel centrumlinkse, als centrumrechtse regeringen in hun doen en laten. Kortgeleden nog stak de redactie de zittende premier Berlusconi een pluim op de hoed omdat hij de meest zichtbare bergen afval uit de binnenstad van Napels had laten verwijderen. Maar afgelopen week kreeg diezelfde regering de wind van voren. Het inzetten van militaire patrouilles om de veiligheid op straat te bevorderen werd een belachelijk overdreven maatregel genoemd: ‘Italië is geen Angola’, en de redactie had geen goed woord over voor vingerafdrukregistratie van zigeunerkinderen: ‘laten de ministers maar beginnen met vingerafdrukjes van hun eigen kroost te nemen’. Het blad verwijt de centrumrechtse regering een gebrek aan sociale loyaliteit met de minderbeelden en het groeiend aantal gezinnen dat in verborgen armoede steeds meer moeite heeft de eindjes aan elkaar te knopen. Allemaal nog tot daar aan toe, maar de uitspraak dat een herleving van het fascisme op de loer ligt - zoals eerder ook het katholieke Franse opinieblad ‘Esprit’ had geschreven - , liet op de rechts-politieke vleugel alle stoppen doorslaan. De op zich aardige inhoudelijke discussie tussen pers en politiek werd naar het allerhoogste niveau getild toen het Vaticaan min of meer officieel bij de affaire werd betrokken. Want als op het hoogtepunt van de Italiaanse zomervakantie de ondersecretaris van Berlusconi belt met de Vaticaanse ‘tweede man’, staatssecretaris Bertone, dan is er wel degelijk iets aan de hand. De rechterhand van Berlusconi eiste om opheldering en of het Vaticaan een en ander even wilde rechtzetten. Als in Nederland de secretaris van premier Balkenende met de directie van het Friesch Dagblad zou bellen om te klagen over een kritisch stuk inzake het regeringsbeleid, dan zou het land te klein zijn. En terecht. Het is niets nieuws dat het Vaticaan liever zoete broodjes bakt met (al dan niet christelijke) centrumrechtse partijen, dan met centrumlinks. De reactie uit de Vaticaanse burelen was zeldzaam hard: nog geen 24 uur later verklaarde de perschef van het Vaticaan, de Jezuiet Lombardi in een televisie-interview, dat ‘Famiglia Cristiana’ niet het standpunt van de rk-kerk verkondigt, noch dat van de Italiaanse bisschoppenconferentie. Een pijnlijke oorvijg, maar directeur-uitgever Don Sciortino legde het uit als een compliment; ‘alsof we er ooit aan gedacht hebben een officieel orgaan van de rk-kerk te zijn. Misschien is de waarschuwing voor een herlevend fascisme wat zwaar, misschien waren de gebruikte woorden erg scherp, maar Italië is nu eenmaal een heel erg autoritair land aan het worden’. De bijval van politiek links was voorspelbaar, al zal op de redactie binnenskamers gegniffeld zijn om de uitspraak van de politicus Di Piero die verklaarde dat Berlusconi met zijn regering duidelijk op een eigentijds fascistische koers zit…. Natuurlijk heeft het Vaticaan bezwaar gemaakt tegen de vingerafdrukregistratie van Roma- en Sinti kinderen en tegen het rigoureus buitensluiten van ongewenste immigranten, maar erg massaal en overtuigend klok dat allemaal niet. Ach, in de kerk maakt het niet uit of je in de rechter- of linkerbeuk zit. In het Parlement wel. Want daar worden de parlementariërs op de rechtervleugel stiekem de hemel in geprezen. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
