Helmut Hetzel

Het medialandschap en de journalistiek ondergaan weer een fundamentele metamorfose. Na de uitvinding van de boekdrukkunst, telegrafie, telefonie en fotografie, de opkomst van de kranten, radio en TV, zijn we nu midden in de derde grote mediale revolutie – de internetrevolutie. Er zijn structurele maar ook specifieke reacties daarop.

Reacties op de kansen en de uitdagingen van het internet, want door het internet is de wereld nu echt een “Global Village” geworden.

De structurele reacties op het internet zijn in feite dat kranten multimediaal worden. Op hun websites bieden zij nu ook audio en video aan. Aan de andere kant ontdekken radio en TV ook weer het schrijven. Op hun websites vindt men nu ook weer het geschreven woord.

Daarnaast zijn er specifieke reacties, die van media tot media en van land tot land verschillend kunnen zijn.

Wat Nederland betreft ziet men verschillende reacties op de internetrevolutie.

De eerste: sommige media denken de internetuitdaging met een herbezinning op het lokale, regionale en nationale nieuws te kunnen pareren. Soms leid dat tot navelstaren in de polder. De wereld, de “Global Village” is de bedreigend. Kleine dingen, die in een uithoek gebeuren, kunnen zo in Nederland in sommige media ,,wereld nieuws’’ worden. Ze worden uitvergroot. Of anders gezegd: Iemand is dan wereld beroemd in Nederland.

De andere kant van deze nieuwe trend tot navelstaarderij in delen van der Nederlandse journalistiek is het ignoreren van belangrijke gebeurtenissen, de buiten de ”grote’’ kosmos van Nederland plaatsvinden. Bijvoorbeeld in Europa.

Waar zijn in Nederland de vaste columns, Tv-magazines die regelmatig over Europa en de ontwikkelingen in de Europese Unie berichten, zoals dat in Luxemburg, Duitsland of België en zelf in het zo EU kritische Groot-Brittannië gebeurt? Wat weet men in Nederland eigenlijk over de nieuwe EU-lidstaten, zoals Estland, Bulgarije of Hongarije?

Door mijn bril als buitenlandse correspondent, die probeert het nieuws, de politiek, economie en de maatschappij in Nederland reflecterend te volgen, zie ik nog een paar andere veranderingen in de Nederlandse mediawereld.

Ook de Nederlandse journalistiek wordt meer en meer het slachtoffer van de hyperverslaggeving zoals ze zich ook in andere landen manifesteert. Ze wordt sneller, kortademig, en meer en meer vervlakkend. Het is minder analyse, minder achtergrond, meer infotainment.

Soms kunnen sommige Nederlandse media ook zeer vooringenomen zijn. Vijf speciale uitzendingen over Barack Obama, niet een over John McCain. Of gewoon te tam. Op een paar uitzonderingen na was de verslaggeving over der verschrikkelijke mensenrechten situatie in de Volks republiek China in het kader van de Olympische Spelen in Peking lang niet zo kritisch als die van mijn Duitse collega’s.

www.helmuthetzel.com