| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Regeerakkoord herzien of verbieden |
|
|
| Theo Monkhorst | |
| woensdag 04 februari 2009 | |
|
Het huidige kabinet bestaat bij de gratie van afspraken over het niet nemen van beslissingen. Er komt geen onderzoek naar de betrokkenheid bij de oorlog in Irak en er wordt niet over kernenergie gesproken, staat in het regeerakkoord. Waren de betrokken politieke fracties niet akkoord gegaan met elkaars eisen dan was er geen kabinet Balkenende – Bos geweest. Dat is een wonderlijke figuur: een regering die regeert bij de gratie van niet regeren. Beide onderwerpen, Irak en kernenergie, zijn namelijk cruciale politieke vraagstukken. Het regeerakkoord is dus niet minder dan een politieke knevel onder dreiging van een kabinetsbreuk. Alleen werkt hij niet. Sterker, hij is contraproductief. Dan kernenergie. Een heikel onderwerp waar babyboomers al sinds hun de geboorte mee worden geconfronteerd. En omdat PvdA en CDA anders denken over de wenselijkheid van kernenergie in Nederland is in alle wijsheid besloten om het tot een politiek niemandsland te verklaren. Het is niet aan de orde. Maar het is wel aan de orde. Kernenergie is sinds de klimaatcrisis in een nieuw daglicht komen te staan. Kernenergie stoot namelijk geen schadelijke stoffen uit en is wat dat betreft dus veel schoner dan kolen-, gas- en oliegestookte elektriciteitscentrales. Er is wel een ander probleem: het afval is radioactief en blijft dat voor generaties. De vraag is dus: wat willen we vermijden, CO2 uitstoot of radioactief afval? Dus kiezen tussen twee kwaden en dus bij uitstek een politieke kwestie. Het niet nemen of uitstellen van een beslissing kan grote energieproblemen opleveren voor de komende generaties. Nog een aantal jaren zwijgen omwille van het regeerakkoord is onverantwoord. Aldus ook het Internationale Energie Agentschap, dat de discussie in Nederland stevig heeft aangezet. Ook hier geldt, het kabinet kan niet doen of er geen probleem bestaat want dat zal ongetwijfeld tot politieke averij leiden. Ook hier dus: het regeerakkoord werkt contraproductief. Nu is dat alles nog vooral een zaak van het kabinet. Uiteindelijk mag het zelf weten of het dit soort risico’s willen nemen. Ernstiger is dat het regeerakkoord de hele Tweede Kamer knevelt. Niet zozeer over de onderwerpen waarover politieke keuzes gemaakt zijn, maar wel over onderwerpen die als onbespreekbaar worden gedefinieerd. Als de fracties van de regeringspartijen zich voegen naar het regeerakkoord en dus ook onderwerpen weigeren te bespreken die door de minderheid in de Tweede Kamer als urgent worden beschouwd, dan worden daarmee alle politieke partijen in de Tweede Kamer geconfronteerd. Kortom: zo’n regeerakkoord tast de autoriteit van de volksvertegenwoordiging aan en dat kan niet. Dat is strijdig met de democratie en dus met de Grondwet. Maar het is ook slecht voor degenen die de gekozen vertegenwoordigers vertegenwoordigen, het volk. U en ik willen weten hoe dat zit met Irak en of er wel of niet nieuwe kerncentrales in Nederland moeten worden gebouwd of dat we meer zien in wind en andere energiebronnen. Of de chantage van de gasbaronnen onder leiding van de Russische premier accepteren. En omdat wij dat willen weten zullen politieke partijen in de Tweede Kamer er over willen praten en de regering dwingen een standpunt te formuleren. Regeerakkoord of niet. Anders gezegd: een regeerakkoord met uitsluitingsformules is ondemocratisch en contraproductief. Reden om het regeerakkoord op korte termijn te herzien. En bovendien om dit soort regeerakkoorden te verbieden. Ik ben onvoldoende juridisch geschoold om te kunnen beoordelen of de rechter er over kan beslissen, maar weet wel dat de Tweede Kamer een initiatiefwet kan aannemen waar een dergelijk verbod staat. Voor de regeringspartijen onaangenaam want dan moeten zij uitleggen waarom zij er niet over willen praten. Maar ook een kans: door het aannemen van zo’n wet zou het regeerakkoord ongeldig worden verklaard en kunnen ze meepraten over wat wij als kiezers van belang vinden. Dat moet iedere rechtgeaarde volksvertegenwoordiger toch als muziek in de oren klinken. |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
