| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Tim K. zal niet de laatste zijn, helaas |
|
|
| Marjolijn Uitzinger | |
| zondag 15 maart 2009 | |
|
Berlijn – Dagen later is de verbijstering over het bloedbad dat Tim Kreschmer aanrichtte op zijn oude school in Winnenden bij Stuttgart nog lang niet geweken. De Duitse kranten staan nog elke dag bol van de analyses en de wijsheden achteraf, die in dergelijke gevallen standaard zijn. Psychologen, sociologen, politici en criminologen spoeden zich van het ene televisiedebat naar het andere om de vijftien doden te verklaren. Iedereen weet nu wat er fout is gegaan en hoe zulke rampzalige schietpartijen in het vervolg voorkomen kunnen worden. De Berliner Morgenpost schreef in een sarcastisch commentaar: “We zijn allemaal expert, tot de volgende Amoklauf.” Intussen komen er wel steeds meer details los over Tim en zijn geschiedenis. Hij leed aan depressies, werd enige tijd ambulant behandeld in een naburig stadje, had zich voor verdere behandeling moeten melden bij de plaatselijk RIAGG in zijn eigen dorp, maar deed dat niet. Hij volgde een handelsopleiding, maar volgens een jongen die hem kende, had hij liever “iets met kinderen” willen doen, waar hij klaarblijkelijk goed mee overweg kon. Hij ging niet graag naar school, zegt een buurman, die had opgemerkt dat de jongen elke dag met gebogen hoofd, zonder op of om te kijken, naar de bushalte liep. Een lerares die een vol lesuur had besteed aan gewelddadige computerspelen, herinnert zich dat Tim daarbij had aangegeven dat geweld tegen mensen in zijn ogen ontoelaatbaar was en dat men zich altijd aan de regels moet houden. Toch moet hij toen al met zijn moordplannen hebben rondgelopen, want volgens psychologen nemen dergelijke daders ruimschoots de tijd om te genieten van de wraak die zij zullen nemen op – ja, op wie en wat eigenlijk. Dat blijft vaak in het ongewisse. In dit geval is opmerkelijk dat 8 van de 9 slachtoffers in de school vrouwen en meisjes waren. Een ongelukkige liefde zou tot vrouwenhaat hebben geleid, Tim was hopeloos verliefd op een meisje bij hem uit de buurt. Afgelopen oudejaarsavond zou hij de stoute schoenen hebben aangetrokken en haar telefonisch zijn liefde hebben verklaard. Het meisje was in lachen uitgebarsten, evenals alle andere partygangers. Ze had hem voor gek gezet en dat, aldus weer de deskundigen, is vaak een echte trigger voor gruwelijke wraakacties. De rol van de ouders wordt natuurlijk ook uit en te na belicht. De jongen, die niet onverdienstelijk tafeltennis speelde en naar klassieke muziek luisterde, was een tijd lang lid van een muziekvereniging maar trok zich steeds meer terug in zijn kamer in de kelder van het huis en speelde killerspelen op zijn computer. Hadden de ouders niet beter op hun zoon moeten letten, is de vraag die algemeen wordt gesteld. Vooral de vader moet het ontgelden. Hij had zijn Beretta niet open en bloot in de slaapkamer mogen bewaren, plus maar liefst 4600 stuks munitie in de kluis, waarvan de jongen de combinatie kende. Hij had hem niet mogen meenemen naar de schietvereniging. Het openbaar ministerie bekijkt nog of de vader vervolgd moet worden wegens dood door schuld, wat mogelijk zou zijn als er aanwijzingen waren dat Tim tot een dergelijke daad zou kunnen overgaan. Tot nu toe kunnen de ouders niet echt worden verhoord, wat ook geen wonder is. De bedachtzame Frankfurter Allgemeine Zeitung legde zaterdagochtend de vinger op een zere plek: alle details over het leven van Tim, die nu opeens uit de hoge hoed worden getoverd, hebben alleen maar tot doel om de daad te verklaren. Alles moet in het beeld passen, en wordt in dit licht gezien: aha, kijk, zit het zo! Want als we weten hoe het komt, kunnen we het ook voorkomen. Een nobel streven natuurlijk, want wie wil dat niet. Maar het is tegelijkertijd een misvatting. Kijk maar naar de recepten. Verscherping van de wapenwet, want in Duitsland zijn twintig keer zoveel wapens in handen van burgers als in handen van de politie. Scholen moeten omgebouwd worden tot beschermde bolwerken waar geen indringer toegang heeft. Ouders moeten weten waar hun kinderen op de computer mee bezig zijn. Killerspelen moeten verboden worden, en ook de schietsport. Het dagblad Die Welt schreef zaterdagochtend cynisch: “Verbied het tafeltennis, want je ziet waar het toe leidt”. Psychologen roepen meisjes op hun afwijzing van dweperige jonge mannen zo behoedzaam mogelijk in te kleden, opdat de jongeman in kwestie niet al zeer wordt beschadigd. Leraren moeten aan de bel trekken als een leerling zich extreem terugtrekt. Probleem: het meest opmerkelijke kenmerk van dergelijke moordenaars is dat ze zo onopvallend zijn. Hoe onopvallender, hoe verdachter, vindt Gerhardt Roth, een hersenonderzoeker uit Bremen. Iedereen doet wanhopige pogingen om iets onbegrijpelijks en onbeschrijfelijks te verklaren en uit te bannen. Vergeefs. Het is als met terreur, je kunt een eind komen met preventie en met sociale controle in de goede zin van het woord, maar mensen als Tim zul je altijd houden. Je hebt er achteraf niet veel aan, maar er bestaat wel een beeld van amok-lopers. Van de 100 zijn er 90 manlijk. Bijna altijd opereren ze alleen; de beroemde twee van Columbine High School zijn een uitzondering. Ze komen doorgaans niet uit gebroken gezinnen en zijn meestal jonger dan 25 jaar. Over het algemeen worden ze gepakt; slechts 1 op de 5 daders pleegt zelfmoord. Het motief is onduidelijk. Wraak op de omgeving, op de samenleving: “Ik zal ze eens wat laten zien.” Een megalomaan zelfbeeld, men waant zich de hoofdpersoon in een killerspel, een in het zwart geklede onaantastbare wreker. Of gewoon verveling. Denk maar aan het 16-jarige meisje Brenda Ann Spencer uit Californië, onsterfelijk gemaakt door Bob Geldof . Met een halfautomatisch wapen vuurde zij vanuit haar slaapkamerraam in het wilde weg op de school tegenover haar huis, op 29 januari 1979. Haar uitleg: “I don’t like Mondays. And this livens up the day.” Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
