| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Vreugde en mopperen over schaatsen |
|
|
| Dick Toet | |
| woensdag 18 maart 2009 | |
|
De paar weken vorst van de afgelopen winter hebben maar weer eens duidelijk gemaakt hoe verweven ons land is met ijs en schaatsen. We kijken nu al met enige vertedering terug op een pittige winter, ook al ging de temperatuur niet echt de kelder in. Maar in vergelijking met de voorgaande jaren van dit decennium was het lekker fris. Er kon in ieder geval behoorlijk geschaatst worden en dat werd dan ook buitengewoon massaal gedaan. Gekkenwerk toch eigenlijk wel een beetje, want er vielen zo´n dertigduizend gewonden, doorgaans niet al te ernstig, maar het aantal verzuimdagen zal toch stevig zijn opgelopen. Niettemin hebben we het beter gedaan dan de winterkoning en de ijsvogel, want deze gevederde wintervrienden hebben in ruime mate het loodje gelegd. Ook het schaatsseizoen qua hardrijden is inmiddels verleden tijd. En ook daarin toont ons land enige afwijkingen, die het begrip aberratie ver te boven gaan. Alle internationale wedstrijden zijn vrijwel volledig op tv uitgezonden en daarin zijn we volstrekt uniek in de wereld. De afsluiting van het schaatsseizoen, het wereldkampioenschap per afstand, vormde in dat opzicht een waardig slotakkoord. Van donderdag tot en met zondag, vier dagen lang dus, werd elke meter uitgezonden op Nederland 3 en vanwege het tijdsverschil met Vancouver (Canada) betekende dat vier avonden lang van ’s avonds net na achten (prime time dus) tot diep in de nacht vrijwel onafgebroken schaatsen, van rit twaalf met de Roemeense Hotseflots en de Witrussische Halikidova tot en met de ritten tussen de paar kanshebsters. Aan mij is dat goed besteed, want ik vind het kijken naar wedstrijdschaatsen heerlijk, mooie eerlijke, sportieve sport (al blijkt onze eigen Sven Kramer, in overleg overigens met zijn tegenstander, een vals startje te hebben geforceerd om de baan nog wat langer na de dweil te laten drogen) en nog mooie Nederlandse prestaties ook. Fraai in beeld gebracht en leuk becommentarieerd door een prettig dameshoofd als dat van Ria Visser. Maar ik kan me niet zo goed voorstellen dat er veel andere schaatsdwazen zijn, die tot diep in de nacht kijken naar wat Amerikanen, zeker wat de lange afstanden betreft, wel hebben getypeerd als het ’kijken naar groeiend gras’. Toch blijken de kijkcijfers merkwaardig hoog (zaterdag bijna twee miljoen). Aan buitenlandse vrienden, inclusief enkele Noren, heb ik het nooit kunnen uitleggen. En dan is er nog een ander Nederlands fenomeen. In deze mooie sport zijn we nummer één in de wereld. Leuk, iets om trots op te zijn. Maar op de momenten dat we zo ongeveer alles winnen, zijn we ook de eersten om te melden dat het maar om een kleine sport gaat en dat andere landen er eigenlijk niet echt in zijn geïnteresseerd. En dat is natuurlijk onzin. Schaatsen is bijvoorbeeld breder dan skieën (Oostenrijk, Zwitserland, Noorwegen, USA, Canada en dan heb je het wel zo’n beetje gehad), ijshockey (Zweden, Finland, Rusland, Canada, Amerika, Tsjechië), maar ook dan rugby (het befaamde ‘zeslandentoernooi’ zegt al genoeg), cricket, veldhockey, American football enz. enz. Bij de zojuist afgesloten afstandskampioenschappen werden door tien verschillende landen medailles gewonnen en dan zijn er nog een paar echte schaatslanden, die even geen medaille wonnen. Wij maken ons ongerust over de breedte van de sport als we te veel domineren, maar als we niet domineren, is het ook niet goed. In Vancouver waren we qua medailles het succesvolste land, maar toch werd er weer geklaagd dat we bij een aantal afstanden niet op het podium stonden. Overwegend somber werd er in de kranten vooruit gekeken naar de Olympische Spelen, die volgend jaar in Vancouver zullen plaatsvinden. Helaas is die onuitroeibare mopperkonterij net als schaatsen ook een heftig vaderlands trekje. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
