| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Afscheid van spreiding der Rijksdiensten |
|
|
| Dick Toet | |
| dinsdag 14 april 2009 | |
|
Het idee ontstond al eind jaren vijftig, maar in de jaren zeventig kwam het pas echt in zwang. Spreiding van de rijksdiensten werd gezien als dé mogelijkheid ook andere delen van het land te laten profiteren van de werkgelegenheid bij de overheid, die immers traditiegetrouw meer vastigheid bood dan die in meer aan de conjunctuur onderhevige branches. Minister van Economische Zaken Joop den Uyl had met zijn succesvolle project om de sluiting van de Limburgse mijnen te compenseren door de vestiging van een groot chemisch industrieel complex (De Staatsmijnen, DSM) aangetoond dat de maatschappij toch wel een beetje maakbaar was. En plotseling stonden onder het kabinet Den Uyl vele neuzen in dezelfde richting. Ondanks scherpe, maar veelal weggehoonde kritiek verhuisden de PTT naar het noorden, het ABP naar Limburg en stonden nog vele andere rijksdiensten en zelfs complete departementen op de nominatie om naar de provincie te verhuizen. Zo raakte in de nasleep van deze beweging het enorme ministerie van onderwijs verzeild in Zoetermeer. Echt heilzaam heeft die spreiding uiteindelijk niet gewerkt. Talloze ambtenaren en hun gezinnen werden voor onoplosbare dilemma´s geplaatst, de top van de diensten speelde het spel harteloos mee en bleef kantoor houden in de Randstad. Ik ga er prat op in die tijd veelvuldig te hebben geschreven over de vele kwalijke kanten van deze operatie. Er werden miljoenen aan besteed en de uitkomst bleef vooral ongewis. Ik was toen parlementair redacteur voor een groep Brabantse kranten en mijn toenmalige hoofdredacteuren vonden mij wel erg negatief over deze meeslepende beweging, die wellicht ook voor Noord-Brabant nog wel wat in petto zou kunnen hebben. Maar ik hield vol dat goed bestuur vooral gediend is met zo kort mogelijke lijnen. De pendule, die in de politiek met bijna wetmatige precisie pleegt heen en weer te gaan, is intussen weer bij de korte lijnen aanbeland. Burgemeester Van Aartsen liet in een interview in Den Haag Centraal weten zijn wethouders weer zo dicht mogelijk bij elkaar te willen hebben. Op éen gang, liet hij weten, want zelfs als je per lift even naar je collega-bestuurder moet, werkt dat remmend. Benieuwd of de burgemeester er in slaagt zijn wethouders van hun eigen etage af te krijgen. Ook op departementaal niveau is de trendbreuk ingezet. Het Haagse Kamerlid Jan Schinkelshoek heeft zich beijverd om departementen weer bij elkaar te brengen. Aanvankelijk stuitte hij op heftige weerstand. Het ego van minister Eurlings van Verkeer en Waterstaat hield het langst stand. Merkwaardig dat juist een jonge minister, die in zijn partij door velen wordt gezien als troonopvolger van premier Balkenende, zo sterk verzet pleegt tegen een maatregel uit het verleden, waarbij provincialisme het won van doelmatigheid. Bovendien levert de concentratie van ministeries een fikse kostenbesparing op. “Overleg is straks een kwestie van in een lift stappen in plaats van met de tram naar Scheveningen gaan”, vatte Schinkelshoek zijn inmiddels door het kabinet overgenomen initiatief kernachtig en simpel samen. Hij heeft gelijk, vooral ook omdat politiek nu eenmaal vooral een kwestie is van symboliek, van het goede voorbeeld geven. Als politici al niet bereid zijn uit hun ivoren toren af te dalen en hun heilige huisjes op te geven, wie dan wel? Maar de kwestie is weerbarstig. Er zijn intussen departementen teruggekeerd in de moederschoot, maar het heeft lang geduurd. Betere samenwerking tussen departementen is een volgende stap. Als de Haagse burgemeester erin slaagt zijn wethouders op één gang te krijgen en de ‘revolutie van Schinkelshoek’ wordt afgerond, mag dat een groot bestuurlijk succes worden genoemd. En dan is voorgoed afscheid genomen van die ellendige ‘spreiding der rijksdiensten’. Deze column is ook gepubliceerd in de weekkrant Den Haag Centraal |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
