| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Banaliteiten en smeuigheden |
|
|
| Han Mulder | |
| dinsdag 05 mei 2009 | |
|
Op de ochtend van de jongste Koninginnedag, ruim voordat het tien voor twaalf was, schreef ik de volgende minibespiegeling: “De Haagse Koninginnenach is rustig verlopen, zo meldt de politie the day after. Er werden slechts zestig mensen opgepakt wegens openlijke geweldpleging en een steekpartij. Ook raakten er maar tien mensen gewond. Ik ben benieuwd welke criteria de politie bezigt bij de kwalificatie ‘rustig’. Met andere woorden: wanneer is het moment daar dat het gezag afstapt van dat gebruikelijke adjectief rond de oranjejool? Zouden er misschien eerst doden moeten vallen?” Deze overdenking is die dag op mijn laptop blijven zitten. Het leek mij na de gebeurtenissen, een paar uur later in Apeldoorn, een tikje banaal om mijn observaties van de vroege ochtend te verspreiden. Men had intussen wel wat anders aan het hoofd. Was het overigens tegen het licht van de acute actualiteit echt wel zo ‘banaal’, wat ik met die bespiegeling had willen zeggen? De lankmoedigheid waarmee de politionele autoriteiten de onlusten plegen te benoemen rond festiviteiten in stad en land, is toch immers met recht reden voor verbazing?. Maar goed, het leek na het drama rond de Naald toch ietwat minder ter zake, zei de amateur-culturele antropoloog in mijn binnenste. Dat geeft bovendien aan dat nieuws, commentaar en duiding geen op zich staande, geïsoleerde dingen van de dag zijn. Ze staan altijd in verhouding met wat er zoal verder op diezelfde dag aan vreselijks of interessants, of allebei, aan de hand is. Het is dus om te beginnen een kwestie van ‘wanneer?’. Maar het is ook een kwestie van ‘waar?’ En marge van de jaarlijkse dodenherdenking in Nieuwspoort sprak ik op 4 mei kort met Friso Endt. Hij is één van de weinige Nederlandse journalisten met een internationale standing. Inmiddels is Friso Endt aardig op jaren, maar nog altijd kaarsrecht op het been als hij ostentatief de hem aangeboden stoel weigert bij het leggen der vele kransen voor de deur van het Haagse internationale perscentrum aan de Lange Poten. Endt was in 1956 als redacteur van Het Parool tevens de loods voor een Britse sterverslaggever de toenmalige Sunday Pictorial die machinaties van dignitarissen aan het Hof te Soestdijk rond de affaire met de befaamde gebedsgenezeres Greet Hofmans openbaarde. Hij was ook jarenlang correspondent van weekbladen als Time en Newsweek. Ik vroeg Endt, wat we in deze topmedia uit Amerika over de aanslag in Apeldoorn konden verwachten. “Niets”, was zijn prompte antwoord, “helemaal niets, who is Queen Beatrix? zeggen ze daar”. Dat gaf mij dan weer te denken en het illustreert als het klopt, opnieuw dat nieuws alleen nieuws is, als er nieuws op staat. Dat hangt van tijd maar vooral van plaats af. En kloppen deed het: Friso Endt kreeg de volgende dag gelijk. Geen woord over ‘Apeldoorn’ in de nieuwste Time of Newsweek. Je kunt je meteen afvragen, waarom destijds in die jaren vijftig dan wél aandacht in de wereldpers, ook in Time, voor onze Queen (Juliana), prince Bernhard, de Hofmans-affaire en het bijkans exploderende koninklijk huwelijk? Dat moet vast met de smeuïgheid van het onderwerp te maken hebben gehad, want niets menselijk was toen en is nu ook de Amerikanen vreemd. Van die smeuïgheid getuigt bijvoorbeeld de uitgebreide aandacht in Time deze week van de strapatsen van premier Berlusconi met het jonge vrouwvolk. En natuurlijk, Italië is belangrijker voor de Amerikanen dan Nederland. U weet wel, de drie I’s: Ierland, Israel en Italië waarom niemand heen kan die in de VS wat wil doen of betekenen. Banaliteiten en smeuïgheden bepalen niet het ultieme redactionele belang, maar fungeren wel goed als verpakking. ‘Apeldoorn’ voldeed kennelijk niet aan de vereiste criteria. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
