Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Hans Muiderman
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Frans Wijnands
Han Kogels
Frans Kok
Frans Weisglas
Henk Beereboom
Gastschrijver
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein
Kerstboom

De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer.
Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter.
En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien.

Frans Kok
Ik stem dit jaar voor het eerst op D66, voor Europa. Afdrukken E-mail
Theo Monkhorst   
dinsdag 02 juni 2009
Vreemdelingenangst vloeit door Neerlands aderen. Angst voor vreemdelingen of het vreemde, of het nu de Poolse loodgieter, de Islamitische slager, de Roemeense aspergesteker, de Brusselse bureaucratie, of de fundamentalistische terrorist is, maakt niet uit, het is allemaal hetzelfde: het vreemde, het onbekende, het bedreigende is waar Nederlanders bang voor zijn. Zeker in een economisch moeilijke tijd een ideale voedingsbodem voor radicale politieke partijen en partijen die vrezen door de radikalinski’s te zullen worden ingehaald. En wat voor gemeenteraadsverkiezingen of Tweede Kamer verkiezingen geldt, geldt evenzeer voor Europese verkiezingen: gebruik maken van angst voor het vreemde is politiek effectief. Daarom scoort anti Europa in de peilingen en ongetwijfeld ook bij de verkiezingen zelf. Zelfs als de reclame slogans leugens zijn, vinden zij gehoor bij grote delen van de kiezers.

Uit de opiniepeiling ‘21 minuten’ waarop Nederlanders hun mening over o.a. Europa kunnen geven, blijkt een negatief sentiment over het belang van de Europese Unie te overheersen. Niet dat Nederlanders negatief zijn over Europese samenwerking inzake klimaatbeheersing, buitenlandse politiek (contra Rusland, China etc) en economie, maar zodra het over sociale kwesties, immigratie en vreemdelingen gaat keert het tij. Zodra mensen zich kennelijk in hun eigen omgeving bedreigd voelen keren zij zich af van samenwerking binnen Europa. Enig bewustzijn over de historische betekening van de Europese samenwerking – vrede sinds een halve eeuw – en het gebrek aan visie op wat er mis zou kunnen gaan als die samenwerking verminderd, is afwezig. Ook de zegenende werking van de monetaire eenheid in de vorm van de Euro wordt niet of nauwelijks herkent.

Het treurige is dat politieke partijen op enkele uitzonderingen na zich eurosceptisch noemen. Dat wil niet alleen zeggen dat zij tegen uitbreiding zijn maar ook allerlei negatieve opvattingen hebben over de vermeende Europese bureaucratie, die te veel geld zou kosten. Kortom, er is sprake van een sterker nationalisme dat door vele politieke partijen wordt beleden in de verkiezingsstrijd. Soms op de grens van racisme.

Alleen D66 en Groen Links zijn partijen die kiezen voor een nadrukkelijke pro Europese politiek en daarmee durven in te gaan tegen de gangbare stroom. Die uitleggen waarom het verdrag van Lissabon bijvoorbeeld noodzakelijk is om tot een democratischer en effectievere organisatie te komen, nodig na de toetreding van een aantal nieuwe landen. Dat een tegenstem dus leidt tot verzwakking van de Unie. Waarmee de positie van ons werelddeel tegenover andere opkomende en dominante landen wordt verslechterd, en daarmee onze welvaart en veiligheid aangetast.

De angst voor vreemdelingen, het gevoel bedreigd te worden door het vreemde en het nieuwe wijst op een gebrek aan zelfvertrouwen en durf. Wat nog wordt versterkt door de economische crisis en het wangedrag van mensen uit bank- en verzekeringswezen en toezichthouders, waaronder overheden.
Het zou van karakter getuigen als politieke partijen als VVD, CDA en PvdA zouden werken aan terugkeer van zelfvertrouwen en durf en niet het laffe gedrag vertonen om mee te huilen met de wolven in het bos. Als populistische partijen als SP en PVV zich voorstaan op hun trots op de Nederlandse identiteit waarom zijn zij dan niet voor het avontuur, voor vernieuwing en voor durf?

Daarom verdient het aanbeveling te stemmen op partijen die vertrouwen hebben in de aard van de Nederlandse bevolking, allochtoon en autochtoon gelijk, die geloven in de durf en wiskracht en trots zijn op inventiviteit en vernieuwing die Nederland door de eeuwen heeft gekenmerkt. En dat is het tegenovergesteld aan het zich terugtrekken op het oude, het bekende en het vertrouwde want dat is uiteindelijk de dood in de pot.

Ik zal dit jaar voor het eerst stemmen op D66, de partij die JA zegt tegen Europa, ook al ben ik het niet met alles eens dat zij nastreeft. We moeten een signaal afgeven dat het anders moet.

 
< Vorige   Volgende >