| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Kerstboom De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer. Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter. En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien. Frans Kok |
| Duitsland kiest geeuwend een nieuw parlement |
|
|
| Marjolijn Uitzinger | |
| woensdag 16 september 2009 | |
|
Berlijn – De Duitse verkiezingsstrijd is meer dan saai. Niet in de laatste plaats omdat de hoofdrolspelers Angela Merkel en Frank-Walter Steinmeier zulke aardige grijze muizen zijn en de afgelopen 4 jaar met elkaar geregeerd hebben, wat het lastig maakt om in debatten elkaar nu opeens de huid vol te schelden. Het leek er lange tijd op dat de liberale FDP en de oud-communistische partij Die Linke flink zouden scoren op de 27ste september, maar na het televisiedebat tussen Merkel en Steinmeier van afgelopen zondag ziet het ernaar uit dat de twee grote partijen, de christelijke unie van CDU/CSU en de sociaaldemocratische SPD, grote aantallen kiezers hebben weggelokt van de kleine politieke bewegingen. Merkel zet in op een coalitie van christendemocraten en liberalen, oftewel zwart-geel. De sociaaldemocraten schilderen deze combinatie natuurlijk af als een neoliberaal, kapitalistisch bolwerk dat zich uitsluitend gaat inzetten voor grote ondernemingen en rijke Duitsers. De kleine man wordt de dupe, waarschuwen Steinmeier en de zijnen. Met wie de sociaaldemocraten zelf willen regeren laten ze in het midden: er wordt voortdurend gehint op een linkse coalitie van SPD, de Groenen en Die Linke, maar op landelijk niveau hebben de sociaaldemocraten samenwerking met de oud-communisten steeds van de hand gewezen. En eigenlijk is er dan geen ander alternatief dan opnieuw een grote coalitie van SPD en CDU/CSU. Dat is het beste voor het land, zegt de invloedrijke SPD’er Peer Steinbrück, minister van Financien, maar Steinmeier houdt vol dat hij de afgelopen regeerperiode wel erg veel water bij de wijn heeft moeten doen. Vandaag werden nieuwe opiniecijfers bekend gemaakt: zowel CDU/CSU als SPD hebben winst geboekt na het televisiedebat - wat trouwens geen debat was, maar een braaf vraag- en antwoordspel onder leiding van maar liefst vier journalisten. Geen duel maar een duet, schreven de kranten na afloop. Merkels christelijke partij en de FDP halen samen 49 procent van de stemmen, aldus deze peiling. Geen absolute meerderheid, maar wel een redelijk comfortabele positie ten opzichte van het linkse blok, dat in totaal op 45 procent zou uitkomen. Merkel is geen politieke waaghals en heeft niet veel zin in een groot links oppositieblok dat het kabinet aan een touwtje zou hebben en belangrijke kabinetsbeslissingen zou kunnen blokkeren. Misschien vindt ze zelfs wel alles beneden de 50 procent een te groot risico. Politieke waarnemers in Berlijn voorspellen, dat ondanks alle ketelmuziek de grote coalitie na de verkiezingen gewoon weer doorgaat. Temeer daar deze regering het niet slecht heeft gedaan. Vooral de aanpak van de economische crisis werpt vruchten af: Duitsland loopt voorop in het economisch herstel in Europa. Merkel zelf kan bij de Duitsers niet stuk en hoewel ze net zo min overloopt van charisma als haar uitdager Steinmeier, beschikt ze wel over een soort natuurlijke charme en overwicht die het nationaal en internationaal goed doet. Als dit zich nu nog verder vertaalt in winst voor haar partij, kan ze straks de coalitiegenoot vanuit haar leunstoel uitkiezen. Maar er kan nog veel gebeuren, zelfs de laatste week. Incidenten als het dramatische bombardement op de twee gestolen tankwagens in Afghanistan, waarbij veel burgerslachtoffers zijn gevallen, hebben Die Linke (die steeds tegen de inzet van de Bundeswehr aldaar zijn geweest) kortstondig een flinke duw omhoog gegeven, die inmiddels weer is weggeëbd. De publieke discussie gaat sinds dit weekend over het jeugdgeweld: in München sloegen drie dronken, opgefokte jongens op een metrostation een 50-jarige zakenman dood omdat hij in de trein een groepje jonge tieners had beschermd die door de jongens werden geslagen en afgeperst. Hij had alles volgens het boekje gedaan: 112 gebeld, geprobeerd geweld af te weren, andere passagiers om hulp gevraagd, maar het mocht niet baten. Niemand wilde helpen en de politie kwam te laat. Op het station liggen bloemen en branden kaarsjes. Een brief van een jongen die schrijft: dank u dat u mijn zusje hebt beschermd. En in Berlijn staan vier jongens uit de hip-hop-scene terecht, die op oudejaarsavond in het wilde weg passanten in elkaar sloegen, eveneens op metrostations. Hun laatste slachtoffer heeft blijvend hersenletsel opgelopen. Vertwijfeld vragen de Duitsers zich af waar die agressie vandaan komt en hoe die de kop in gedrukt moet worden: zwaardere straffen? Meer videobewaking? Meer politie en veiligheidspersoneel? Wie het weet mag het zeggen. De politiek probeert antwoorden te geven. Ook dat zal een rol spelen als de Duitsers volgende week zondag een kruisje mogen zetten. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
