| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Spaarlampen voor de minderbedeelden |
|
|
| Han Mulder | |
| dinsdag 07 maart 2006 | |
|
In Grootegast gelegen in de provincie Groningen heeft men goed nagedacht over het lot van de minderbedeelden binnen de gemeentegrenzen. In Binnenlands Bestuur - nuttig weekblad voor bestuurders en ambtenaren bij de overheid - lees ik dat in Grootegast de armen in hun kommervol bestaan worden tegemoet gekomen met spaarlampen.
De wethouder legt het zelf uit in het jongste nummer van het weekblad. Mevrouw Harmke van der Sluis zegt dat het heeft te maken met het debat dat eind vorig jaar in de Tweede Kamer is gehouden over de gestegen lasten: “de Kamer besloot toen om de minima eenmalig een bijdrage van 45 euro te verstrekken. Dat loopt via de gemeenten en die mogen zelf bepalen hoe ze dit regelen. Wij hebben in het college afgesproken om dit bedrag in de vorm van spaarlampen te verstrekken.” Tot zover wethouder Van der Sluis. Ze is van de VVD en was gisteren niet herkiesbaar. We mogen haar dus niet het verwijt maken dat ze op gewin uit was op de korte electorale baan. Maar erg is het natuurlijk wel. Spaarlampen behoren tot het lelijkste materiaal in de categorie verlichting. Ze houden het midden tussen een bundel verbleekte korte asperges en fors uitgevallen tampons met een schroefdraad eraan. Elk interieur heeft onder ze te lijden, maar zuinig zijn ze. Het was dus niet vreemd dat het idee uit Grootegast oorspronkelijk van Greenpeace stamde, dat meedogenloze heilig officie vol zusters en broeders van het groene geloof. Zijn we echt bezig de klokken weer alom met tenminste een eeuw terug te zetten? Is Kniertje terug met haar pannetje soep in de verpakking van een spaarlamp? Een mens zou het bijna denken. Alom tamboereert men op de armoe in dit land. Het NOS Journaal opent om de andere dag met een ‘item’ over de voedselbanken. Men kan er de toeloop niet meer aan. Men moet er nee verkopen. Femke Halsema neemt als ze, eveneens om de andere dag, daar commentaar op geeft, steeds meer de gestalte aan van een verkleumd zwavelstokkenmeisje. Nederland is tot diepe armoede vervallen. Zoveel is duidelijk. Het wachten is op een 21ste eeuwse Herman Heijermans of Charles Dickens die al deze ellende in passend woord zal beitelen. De bewoners van Grootegast die in aanmerking komen voor ondersteuning – de wethouder houdt het op 120 gezinnen – hebben intussen allemaal een formulier gekregen, waarop ze kunnen invullen hoeveel en wat voor soort spaarlampen ze nodig hebben. Ze kunnen dus bijvoorbeeld niet invullen dat ze liever gewone gloeilampen hebben, omdat ze het licht dat die verspreiden, beter vinden passen bij de platte televisie waarvan ze zo genieten, de lange termijn van hoge afbetaling ten spijt. Stel iemand uit Grootegast die het helemaal niet erg vindt om in het duister te zitten. Zo iemand heeft helemaal geen boodschap aan de spaarlampen van demissionair wethouder Van der Sluis. Die wil misschien wel graag stevige pantoffels van de gemeente voor het geval dat hij zijn grote teen in het donker tegen het dressoir stoot. Voorziet daarin dat formulier in Grootegast? Waarschijnlijk niet, want het formulier voorziet niet in pantoffels. Het formulier voorziet in spaarlampen. Het heeft in de verte wel iets weg van de historie van het kerstpakket. Dat wortelt ook in het verre verleden dat er ook armoede heerste, het pak van vader twee keer werd gekeerd om er tenslotte een drollenvanger van te maken voor het snel wassende nageslacht. In het kerstpakket van die dagen zat een fles slaolie, een pak koffie huishoudkwaliteit, een kilo suiker en een paar pantoffels. Er was altijd wel een gezinslid dat de maat had van die pantoffels. In de loop der tijd werd de inhoud van het kerstpakket steeds frivoler, met chemische chocola, ananas in de mierzoete marinade en flessen wijn van zorgelijk stemmende herkomst. De werknemers van het goedgeefse bedrijf meenden steeds welvarender te worden en uiteindelijk vroegen ze in plaats van al die kersen op sap en leverpastei huishoudkwaliteit gewoon om geld of – compromisbereid – om een geschenkbon, naar eigen inzicht te verzilveren. Dat was, hoe je het ook wendt of keert, toch een emancipatieproces. Ik zou daarom Grootegast en al die andere gemeentes met hun gisteren kersvers gekozen raden willen aanbevelen om een paar verworvenheden van dat emancipatieproces zeker te stellen. Als de armoe inderdaad zo om zich heenslaat - en ook búíten verkiezingstijd in dit land blijft bestaan - bestrijd die dan met het overmaken van baar geld aan de minbedeelden. Laat ze alsjeblieft niet om te beginnen een formulier in vullen, schuif het geld desnoods in een envelop onder de huisdeur door (wel even oppassen indien er een touwtje uit de brievenbus hangt) en laat die arme sloebers zelf een nuttige bestemming bedenken. Die hebben ook recht op een platte televisie tijdens de WK met een kratje pils aan hun blote voeten, op pantoffel mag trouwens ook. Voor de spaarlampen vinden we nog wel een bestemming. Er zijn vast wel een paar milieubewuste doorzonkamers in Grootegast. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
