| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Mohammed R. op tournee Ik kwam in De Volkskrant de zoveelste brief tegen van politieke veteranen die VVD en CDA waarschuwen om niet in zee te gaan met Wilders. Hedy d'Ancona – kwiek en kras tenslotte – was één van de ondertekenaars. En hé, daar was Mohammed Rabbae ook weer! Minstens zo onvermoeibaar op tournee door medialand. In 1989 toonde Mohammed R. veel begrip voor de fatwa van de ayatollah's op het hoofd van Salmon Rushdie, schrijver van de Duivelsverzen, je reinste blasfemie immers. En nu, ruim twintig jaar later, Mohammed R. als briefschrijver in de rol van beschermer van de grondrechten, waaronder dat van vrije meningsuiting. Als dat niet onvermoeibaar is, weet ik het niet meer. Doorgaan Mohammed! Han Mulder |
| Belgische politiek bedrijf je met vaselinehandjes |
|
|
| Frans Wijnands | |
| maandag 11 januari 2010 | |
|
Brussel - Hoe lang praten ze in België al over een staatshervorming? Geen definitieve afscheiding tussen Vlaanderen en Wallonië, zoals bijvoorbeeld tussen Tjsechië en Slowakije - want waar blijft Brussel dan? - maar een politiek-maatschappelijke structuur waardoor het land beter regeerbaar wordt onder het motto: gedeeld maar samen. Van een unitaire naar een federale staat. Zoals de Bondsrepubliek Duitsland. Meteen al in de eerste week van het nieuwe jaar heeft de Belgische regering bij monde van de christen-democratische president Yves Leterme het prioriteitenlijstje bekend gemaakt voor 2010: bestrijding van de financieel-economische crisis en de exploderende werkloosheid. En de staatshervorming? Dat is van (nog) later zorg, althans voor de regering. Bovendien wil het kabinet-Leterme in dit stadium Jean-Luc Dehaene niet voor de voeten lopen. . Die (oud-premier) mag als 'koninklijk opdrachthouder' proberen de vastgelopen BHV-kar weer uit de modder te trekken. Die afkorting staat voor het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde. Voor die complexe tweetalige regio moet Dehaene een zogenoemd communautair akkoord vinden; een bestuurlijke splitsing die vooral voor de Franstaligen acceptabel moet zijn. Dat betekent heel veel praten, soebatten (en tafelen) om de betrokkenen zover te krijgen dat ze constructief over een oplossing en samenwerking willen praten, ondanks de fnuikende tweetaligheid. 'Daarvoor heeft hij ruimte en mediastilte nodig', aldus Leterme. Jean-Luc Dehaene. Zo'n politiek dier dat nooit helemaal achter de politieke horizon verdwijnt. Een man die verweven is met de Belgische politiek van de laatste decennia en daaruit voorlopig ook niet weg te denken is. Zijn naam doet me denken aan een boerenwijsheid die zegt: 'Als de haan niet kraait bij 't ochtendrood, dan mist het of den haan is dood'.... Vlamingen en Walen hopen dat Dehaene een huzarenstukje levert en de staatshervorming weer op gang brengt. Hopen tegen beter weten in? En willen ze het wel echt? En hoe? Of België als staat toch maar opblazen? Sinds jaar en dag verschillen Vlamingen en Walen principieel van mening. De Walen gaan uit van het personaliteitsprincipe: als Waal mag je overal Frans spreken en in het Frans aangesproken worden, ook in gemeenten met een Vlaamse meerderheid. De Vlamingen hanteren het territorialiteitsprincipe: binnen de taalgrens waar Vlaams gesproken wordt behoren de Franstaligen zich maar aan te passen. Premier Leterme brandt er vooralsnog zijn vingers niet aan. Hij wil (droomt van) een 'samenwerkingsfederalisme' en geen 'vechtfederalisme'. Het is exact de lijn van zijn voorganger, Herman van Rompuy die onlangs aangewezen werd als de eerste president van Europa. In een recent interview in 'De Morgen' vertelt van Rompuy nog eens zijn politieke filosofie: 'Wij zijn opgegroeid in partijen met allerhande strekkingen, met regeringen waarin je met vijf of zes partijen een akkoord moet vinden over elk punt en elke paragraaf. Onze handen zijn gedrenkt in de vaseline, wij zijn compleet geoefend te luisteren naar iemand anders, dat mee te integreren in je redenering en dat verzoenen met je eigen ideeën. Dat is onze cultuur waar geen absolute meerderheden bestaan, geen absolute leiders, en waarin ook de kleinste coalitiepartner onmisbaar is. Botsen is zo gemakkelijk, dat kan iedereen. Het compromis is een echte uitdaging'. Het zich nog steeds verenigende Europa kan best een compromissenbouwer met fluwelen handschoenen gebruiken. Herman van Rompuy, de juiste man op de juiste plek op het juiste moment? Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
