| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Komt een Duitser bij de dokter |
|
|
| Marjolijn Uitzinger | |
| donderdag 21 januari 2010 | |
|
Berlijn - Heeft u wel eens problemen met uw Kreislauf? Ja, de bloedsomloop, die heeft u ook, maar u staat er vast niet bij stil. Duitsers daarentegen zijn er vaak mee bezig. Er kan iets grondig mis mee zijn. In het ergste geval kan zelfs een Kreislaufzusammenbruch optreden, een unieke aandoening die geen enkel ander volk treft. Buitenlanders moeten er hartelijk om lachen, maar de Duitsers zelf nemen dit verschijnsel bloedserieus. Voorpaginanieuws deze week was dat mensen in Duitsland vaker dan in enig ander land naar de dokter gaan, gemiddeld 18 keer per jaar en dat is ruim twee keer zo vaak als in de buurlanden. Mij verbaast het allerminst. Ter illustratie voer ik mijn Berlijnse bovenbuurman Heinz maar eens ten tonele. Hij lijdt aan een ooraandoening waardoor hij last heeft van vervelend gebrom en gesuis in een van zijn oren. Tinnitus heet dit verschijnsel en veel mensen hebben er last van, sterker nog, ik heb het zelf al jaren. Je kunt ermee leven en dat zal ook wel moeten, want er is niets aan te doen. Heinz daarentegen laat het er niet bij zitten. Hij heeft zeker al vijf of zes dokters bezocht en omdat dit geen soelaas bood, heeft hij zich vorig jaar maar liefst acht weken teruggetrokken in een acupunctuurkliniek in het westen van Duitsland. Toen hij in Berlijn terugkeerde informeerde ik belangstellend of de klachten waren verholpen. Het tegendeel bleek het geval. Hij was ternauwernood aan de dood ontsnapt, omdat de dienstdoende Chinese arts een paar naalden verkeerd had gestoken. Heinz kwam op de behandeltafel in ernstige ademnood, kreeg hartproblemen en had de overige 6 weken van het verblijf nodig om er weer bovenop te komen. Zijn oor suist helaas nog steeds (het zal duidelijk zijn dat dit de korte versie is). Maar Heinz geeft de moed niet op. Een kennis heeft hem aanbevolen statische elektriciteit in de slaapkamer te vermijden. Dat advies heeft geleid tot de aankoop van een speciale matras die zulke elektriciteit afleidt van het lichaam. Winkels te over waar men deze onzin voor veel geld verkoopt. Maar het effect is nul. Nu heeft hij besloten zijn bed te verplaatsen naar hoeken waar dit stralingsgevaar wellicht niet op de loer ligt. De juiste hoek blijkt niet makkelijk te vinden. Vanwege het nachtelijk gebonk en geschuif dat daarmee gepaard gaat, merk ik mijn eigen oorsuizingen niet meer op. Dat is meegenomen. Maar het is alles vergeefs. Het oor suist onvermoeid verder en bovendien heeft Heinz vanwege de statische elektriciteit nu ook last van slapeloosheid, terwijl hij vroeger sliep als een baby. Dus voor die klacht gaat hij deze week naar de dokter. De media en de verzekeraars vragen zich af waar dat hoge artsenbezoek toch vandaan komt. Zijn Duitsers een volk van hypochonders? Nee, weten zij met zekerheid. Het is allemaal te wijten aan het gebrek aan financiële prikkels. De huisarts als poortwachter (ook in Nederland een populair begrip) werkt niet, omdat de drempel te laag is. Verzekerden moeten per kwartaal een tientje betalen bij het eerste bezoek aan een arts. Als ze vervolgens worden doorverwezen, kunnen ze dat kwartaal kosteloos het hele medisch circuit in en zoveel dokters bezoeken als ze maar willen, want ook medisch specialisten verwijzen door naar collega’s. Remedie: laat patiënten betalen voor elk artsenbezoek. Maar dat zal in dit land, waar werknemers en ook moeders met kinderen enkele jaren geleden nog recht hadden op drie weken betaald kuren per jaar, voorlopig een brug te ver zijn. Als Nederlander hier in Berlijn zie je wel andere mechanismen die de kosten van de zorg opdrijven en het frequente artsenbezoek verklaren. Artsen bieden snel een algemene check-up aan. Elk jaar uitgebreid je gezondheid laten onderzoeken is de normaalste zaak van de wereld. Zonder verwijzing of recept ga je bij een dokter niet de deur uit. De rekening loopt gemakkelijk tegen de honderd euro en bestaat deels uit onduidelijke elementen zoals telefonisch consult (ook al heb je alleen gebeld voor een afspraak). En misschien wel het belangrijkste: op elke straathoek zijn medisch specialisten gevestigd, waar je gewoon kunt binnenlopen en waar ze van wachtlijsten nog nooit gehoord hebben. Oogartsen, neurologen, internisten, urologen, orthopeden, internisten, alternatieve artsen met de wonderlijkste aandachtsgebieden, verzameld in één huis, met op de begane grond meestal een apotheek en een röntgenkamer. Ze maken reclame in de metrostations: bij ons bent u welkom. Wie de tandarts belt voor laten we zeggen zoiets als controle of gebitsreiniging, kan de volgende dag terecht of hoogstens na 2 dagen. Als ik vandaag mijn mondhygiëniste in Nederland bel, kan ik in april terecht. Bel ik in Berlijn vrijdagochtend om 11 uur wegens een ontstoken oog toch nog maar even de oogarts, dan kan ik om kwart voor 12 komen. Wie een scan of een staaroperatie nodig heeft, wordt op zijn wenken bediend. Kortom, een paradijs voor degenen die graag naar de dokter gaan – en die zijn er. Ik begrijp de problemen, maar ik wil het toch graag zo houden. Mijn bovenbuurman ook. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
