Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Hetty van Rooij
Frans Wijnands
Marc De Koninck
Han Kogels
Frans kok
Gastschrijver
Henk Beereboom
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein
Voorbeeld

Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie.
Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’?
Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar.
Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend.

Frans Kok
Haagse Rss
De minister van Verkeer & Holle Frasen Afdrukken E-mail
Frans Kok   
maandag 25 januari 2010

Steevast krijgt hij het predikaat mee van kroonprins en toekomstig minister-president. Waarop dat gebaseerd is, is mij al jaren onduidelijk. Goed, het is een snelle en behendige prater, hoewel zijn accent meestal nauwelijks verstaanbaar is. Maar daar blijft het bij. Prestaties, hó maar. Snel gaan de schoppen in de grond, belooft hij, maar de treinen en de wissels zijn er even beroerd aan toe, zo niet slechter dan een aantal jaren geleden. Nu loopt hij ook nog voor zijn verantwoordelijkheid weg. De ANWB-leden mogen beslissen over de kilometer-heffing.

Veel erger dan dit politiek opportunisme, is echter de gele kaart die de brave ANWB-directeur Van Woerkom het kabinet voorhield. De mensen in het land, althans zijn leden, hebben geen enkel vertrouwen meer in de overheid als het gaat om grootschalige projecten. De overheid kan dat gewoon niet aan. Men is niet alleen bang dat de tarieven omhoog gaan en de files even lang blijven, nee, men heeft er geen fiducie in. De overheid is incompetent, zei hij.
Dat is pas echt zorgelijk.

Het zijn een beetje grijs gedraaide platen: de kloof tussen kiezer en gekozene groeit, evenals het wantrouwen tegen de gevestigde politieke partijen. Dat valt volgens mij wel mee. In mijn ogen is het zeer gezond dat de burgers in een land hun machthebbers niet voor honderd procent vertrouwen. Waakzaamheid is nodig, anders gaan ze er met je portemonnee of individuele vrijheden vandoor. Een keer in de vier jaar naar de stembus is geen waarborg voor goede leiders en een efficiënt bestuur.
Dat neemt niet weg dat de kiezer toch wel een beetje mag vertrouwen dat betrekkelijk eenvoudige klussen als het aanleggen van een metro en het laten rijden van treinen niet in een chaos ontaarden. Om maar te zwijgen van de openbare veiligheid en de zorg dat kinderen niet als halve analfabeten de school verlaten. Bestuurders horen daarop toe te zien. En pas als ze tijd over hebben, mogen zij hun hobby’s gaan uitleven. Niet omgekeerd.

Frank Ankersmit, hoogleraar te Groningen, was tot voor kort prominent VVD-lid. Hij was onder meer mede-auteur van het beginselprogramma Liberaal Manifest. In De Volkskrant hield hij recent een alarmerend en somber verhaal. De grootscheepse privatiseringen en het idee-fixe dat de overheid sterk moet inkrimpen hebben de problemen enorm vergroot. Het neo-liberalisme van CDA en VVD heeft de staat verrommeld en in stukken gescheurd. Daardoor ontstaat een lappendeken waaraan niemand meer een touw kan vastknopen. De overheid moet weer in ere worden hersteld, vindt hij. Dat is een eis van democratie en goed bestuur. Een goede democraat kan niet anti-staat zijn. Neem het gedrag van de banken. Dat heeft een moreel gat geslagen in de samenleving, maar er gebeurt tot dusver weinig aan. Ook het bestuur is vastgelopen. Veranderingen komen hier niet van de grond. Zelfs een gekozen burgemeester met een eigen mandaat en dus macht, maakt hier geen kans.

De oplossing ligt mijns inziens voor de hand: de staat moet weer baas worden in eigen huis. Geen grote overheid, maar wel een efficiënte. Dat kan best als we het met z’n allen willen.Twintig jaar is er zand gestrooid in de machine van de overheid. Dat is vragen om problemen. Dus: een competent bestuur met competente ministers en wethouders. Geen praatjesmakers, die wegvluchten als landelijke ochtendbladen en voormalige wielrijdersclubs even tegensputteren.

Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
 
< Vorige   Volgende >
Henk Beereboom
In het pak genaaid


Premier Rutte,  één hand losjes in zijn broekzak, presenteert de uitkomst van de steunoperatie voor Griekenland. Een en al zelfvertrouwen, hij heeft heel wat gedaan gekregen. Snel daarna blijkt dat hij een dikke 50 miljard Euro verspeeld heeft. Als je ’t demagogisch wil zeggen: drie keer de bezuinigingen.
Hoe dat kon blijft ondanks alle debatten onduidelijk. Was er opzet ? Kon om politieke redenen niet in een keer de waarheid worden verteld? Was er echt verschil in rekenmethode of in uitleg? Waarom hier wel verwarring en elders niet of nauwelijks?
In de Kamerdebatten werden bijna al deze vragen braaf gesteld. Excuses van de minister-president vlogen af en aan. Hoezo zelfvertrouwen.
Maar net die ene vraag werd maar niet hardop gesteld: werd Mark misschien door doorgewinterd “Brussel” in het pak genaaid zonder dat zelf in de gaten te hebben? Overeind blijven in harde, snelle, tricky en weinig scrupuleuze internationale onderhandelingen is van een geheel andere orde van grootte dan je thuis half blind staren op de vraag wat de PVV met je zou kunnen gaan doen.
Hier mag je je misschien op je politieke vrienden verlaten, in Brussel doe je zaken. Of je wordt het bos in gestuurd. Met pak en al.



(www.henkbeereboom.nl)