| Pal voor Wilders en de geit |
| Dick Toet | |
| vrijdag 24 juni 2011 | |
|
Grondwettelijk vastgelegde vrijheden. Wie houdt niet van ze? We staan er doorgaans pal voor. Ditmaal voor Wilders en de geit. In twijfel trekken van deze vrijheden is al bijna verdacht en een rangschikking aangeven een hachelijke zaak. We zijn er dezer dagen weer even vol van, want de vrijheid van godsdienst heet in het geding te zijn, omdat bepaalde godsdiensten hebben vastgesteld dat een dier voordat je het opvreet absoluut zonder verdoving geslacht moet worden. Geen opperwezen, dat dat ooit heeft gepropageerd, maar al interpreterend zijn religieuzen wel vaker tot opmerkelijke regelgeving gekomen. En de bestrijders van deze achterlijke regels durven daar niet erg heftig tegenin te gaan, want aan grondwettelijke vrijheden mag je niet tornen en zij gaan zelf ook doorgaans niet al te barmhartig met het dier om. En dan is er natuurlijk ook nog de vrijheid van meningsuiting, waarvoor we weer even collectief ontzettend pal moeten staan. PVV-leider Wilders dreigde immers de mond te worden gesnoerd. Hij zou de islam en haar aanhangers niet meer mogen kwetsen en tot op het bot mogen beledigen. Maar gelukkig was daar de Amsterdamse rechtbank, die ervoor heeft gezorgd dat Wilders zijn gevaarlijke dwaasheden gewoon kan blijven verkondigen. Weliswaar heeft Wilders zich volgens de Amsterdamse rechtbank ‘kwestend en schokkend’ uitgelaten over de islam, maar hij deed dat als politicus (en om politieke zieltjes te winnen) en dat past in het maatschappelijke debat dat wij met z’n allen voeren over de multiculturele samenleving, waarvan Wilders niet ophoudt te beweren dat deze ons onverwijld naar de afgrond voert. De rechtszaak Wilders heeft een geweldig irritante poppenkast opgeleverd. Met een Openbaar Ministerie dat al meteen vrijspraak eiste, met rechters die hun begrijpelijke weerzin tegen de zaak niet konden verbloemen, met een Moszkowicz die meer als één van de ‘toppers’ dan als een topadvocaat opereerde en met een gemaakt bouderende verdachte die er vooral het zwijgen toedeed. Dat zowel links als rechts om het hardst wordt geroepen dat het toch maar een mooie overwinning is voor het vrije woord klinkt buitengewoon obligaat. Natuurlijk is elk weldenkend mens voor zoveel mogelijk vrijheid van meningsuiting. De grenzen daarvan mogen best behoorlijk rekbaar zijn, maar dat er grenzen horen te zijn, is onmiskenbaar. In mijn ogen heeft Wilders die grenzen menigmaal overschreden. Daar was hij trouwens ook op uit. Maar vooral kwalijk is dat de rechtbank meent dat Wilders zijn uitlatingen mocht doen omdat hij politicus is. Met andere woorden, een politicus mag in dit opzicht meer dan een gewone burger. Dat nu moet als een ernstige misvatting worden aangemerkt. Wil de geloofwaardigheid van de politiek overeind blijven dan zouden juist politici hun woorden veel zorgvuldiger moeten wegen dan de gewone burger. Juist als lid van de volksvertegenwoordiging mag Wilders niet zomaar roepen wat hem aan stembustaal te binnen schiet. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |