Respect voor Wulff is niet op zijn plaats

Marjolijn Uitzinger

vrijdag 17 februari 2012

Berlijn - Het is wachten tot de bijl valt voor Wulff, maar dat kan in mijn ogen echt niet lang meer duren, luidde mijn laatste zin op 16 januari in het stukje De doodsstrijd van een president. Het zou nog precies een maand duren, maar gisteravond was het uur der waarheid dan toch echt aangebroken. Het openbaar ministerie vroeg Bondsdag de immuniteit van de president op te heffen om een strafrechtelijk onderzoek te kunnen starten. Daarmee was het verdere verloop duidelijk – de president was niet langer te handhaven. Ongeacht de uitkomst van dat onderzoek, maar het spreekt vanzelf dat het OM niet lichtvaardig tot deze stap is overgegaan. Men wist dat men hiermee de president ten val bracht. En dus is het een moedige stap van het OM, een rechtsstaat waardig. De Duitsers waren inmiddels zeer verdeeld geraakt over een aftreden van Wulff. De helft van de bevolking was ervoor, de andere helft ertegen. De tegenstanders vinden dat hij slachtoffer is geworden van een heksenjacht vanuit de media. Uit opiniepeilingen blijkt ook dat veel mensen de overtuiging hebben dat politici eigenlijk altijd zakkenvullers zijn, en dat alleen de kleine boefjes (zoals Wulffs voormalige woordvoerder Glaeseker) worden gepakt en nooit de grote schurken. Maar dat is toch anders gegaan. Het werd teveel, de onthullingen volgden elkaar met de regelmaat van de klok op. Er was niet één feit of verdenking bij waarvan je kon zeggen: dat kan echt niet meer, nu is het afgelopen, maar alles bij elkaar was het een grote smoezelige brij van vriendendiensten, geschenken, sponsorbijdragen, gegraai, snoepreisjes, gratis vakanties, voordelige deals met auto’s en ga zo maar door. Uiteindelijk is de relatie met filmproducent Groenewold de spreekwoordelijke druppel geweest die de emmer heeft doen overlopen. Twee vakantietjes op het eiland Sylt gaf hij Wulff cadeau. Diens verweer was dat hij die kosten ‘s morgens bij het uitchecken contant terugbetaald had. Een smoes die een kind van vijf nog doorziet. Dom en arrogant. Vanaf het begin, medio december, heeft Wulff zich zo gedragen. Het zou hem sieren als hij in zijn Kersttoespraak zijn aftreden bekend maakt, schreef ik. Maar Wulff zei er geen woord over. Pas na een paar dagen gaf hij een reactie op de verwijten, ongetwijfeld op aandringen van Angela Merkel. Hij had niets gedaan dat het daglicht niet kon velen. En hij wilde de 5-jarige ambtsperiode volmaken. Maar in het licht van wat nog komen zou - wat wij niet wisten maar hij natuurlijk wel - is het helemaal onbegrijpelijk dat hij ook maar een moment heeft gedacht: die storm zal wel overwaaien. Zou hij nooit eens zwetend wakker zijn geschrokken met de gedachte, stel je voor dat ze dit en dat te weten komen, of dat zus en zo bekend wordt? Waarschijnlijk niet. Dan maar proberen de pers (Bild, in dit geval, van de Springer Pers) terug in het hok te jagen met een dreigende boodschap op de redactionele telefoonbeantwoorder. Het woord respect viel vanmorgen een paar keer, vooral in de reactie van Angela Merkel, maar dat woord is niet op zijn plaats. Het heeft allemaal te lang geduurd en is gepaard gegaan met teveel onwaarheid en ondoorzichtigheid. Voor Merkel is het niet prettig dat het zo afloopt. Ze heeft haar beschermeling (te) lang de hand boven het hoofd gehouden. Zij zal niet geweten hebben welke ijsberg er onder dit topje school. Wulff zal ook tegen haar hebben gelogen en halve waarheden verteld. Het is een smet op haar blazoen, maar ze kan wel een stootje hebben. Haar populariteit was nog nooit zo hoog: 85 procent van de Duitsers vindt dat ze het goed doet in het buitenland en kritiek op haar functioneren betreft nooit het soort corruptie waar Wulff nu aan ten onder gaat. Angela is intelligent, saai en degelijk, handig in machtsspelletjes en strategisch in het vinden van bondgenoten, maar in geen geval een zakkenvuller. Ze heeft nu aangekondigd met de oppositie (SPD en de Groenen) samen een gemeenschappelijke kandidaat te zullen zoeken voor de opvolging van Wulff. Als dat een goede keuze blijkt te zijn, is de episode-Wulff snel vergeten. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken