Honger of broekriem

Dick Toet

maandag 09 april 2012

Het kan best zijn dat ik een beetje een oude chagrijn word, dat de snelle wereld van de sociale media aan me voorbijvliegt, dat ik blijf hangen in oude en allang vervlogen waarden. En natuurlijk vind ik gehoor bij veel leeftijdgenoten en maken veel jongeren mij er begripvol op attent dat je je niet over van alles zo moet opwinden. Maar gelukkig zijn er ook veel jonge mensen, die net als ik razend worden als ze vernemen dat illegale jongeren hier onderwijs krijgen, maar geen stage mogen lopen. Opeens is stage werk, maar als het om de beloning gaat, is het plotseling toch weer onderwijs. Minister Kamp (VVD), die deze krankzinnige constructie heeft verzonnen, zou daarvoor gerechtelijk moeten worden vervolgd. Helaas biedt dat ook geen garantie meer sinds niemand minder dan de nationale ombudsman heeft vastgesteld dat het kabinet de rechtsstaat ernstig aan het ondermijnen is. Geen land in de wereld is ooit zo snel van een ijzersterk imago gedegradeerd naar een positie van meewarigheid, om het nog maar even heel vriendelijk te zeggen. De val van het Amerikaanse prestige ten tijde van de Vietnam-oorlog komt wat dat betreft misschien nog het meest dichtbij. Verbaasd kijkt de wereld toe hoe een land dat de ontwikkelingshulp bijna heeft uitgevonden hardop denkt over het schrappen ervan en dat kinderen, die beter Nederlands spreken en denken dan veel van hun soortgenoten, dreigen te worden uitgezet. In Europa heeft het meldpunt voor vermeende Oost-Europese herrieschoppers al voor terechte deining gezorgd. Binnenlands trekt het gespartel van minister Leers in de netten van de PVV grote aandacht. Dat Leers zich telkenmale laat vernederen, is verbijsterend. En al die ellende wordt veroorzaakt door een partij, de PVV, met een volstrekt ondemocratische structuur, en een leider die uitsluitend communiceert in voor hem bedachte one-liners, waarvan het niveau ook nog eens beneden alle peil is. Ondanks de nog altijd opmerkelijke steun voor deze notoire zwartkijker staat ons land op de vierde plaats van gelukkigste inwoners in de wereld. Weliswaar ligt het land enkele dagen vrijwel op z’n gat omdat Vodafone even uit de ether is, maar de paasdagen kernmerken zich weer door een buitengewoon heftig uitgavenpatroon. Sterven van honger of de buikriem een beetje aanhalen, het verschil lijkt hier soms flinterdun.