Johan Derksen? Incident of serieus probleem

 

Gezegend is het land, waar in barre tijden van ernstige gezondheidsproblemen en economische neergang een flauwe grap van een oubollige voetbalcommentator wekenlang het nieuws domineert. Johan Derksen, voornaam lid van een praatprogramma over voetbal, maakte een grap over een zwarte rapper, die zich na een indrukwekkend betoog over racisme had verstout iets buitengewoon onvriendelijks te zeggen over zwarte piet. Akwasi, zoals de rapper heet, was er snel bij om zijn verontschuldigingen aan te bieden, maar Derksen nam hem in zijn praatprogramma Veronica Inside onder vuur. Bij een foto van zwarte piet vroeg hij zich af of de regie zeker wist dat het Akwasi niet was. Flauwe grap, maar zonder de huidige enorme aandacht voor racisme zou het nauwelijks een rimpeling hebben veroorzaakt. Er worden wel heftiger dingen beweerd in dit praatprogramma.

De gevolgen waren in dit geval pittig. Weldenkend Nederland viel over Derksen heen, adverteerders trokken zich terug, grote ruzie bij deelnemers en makers van het programma. Wat bovendien opviel was dat in brede kring tot vervelens toe werd geroepen dat Derksen geen racist is. Ik weet niet of Derksen een racist is. Als racisme vooral gaat om vooroordelen, schuilt er in ieder mens wel iets racistisch. Elk mens heeft de plicht daaraan weerstand te bieden en het is mijn overtuiging dat linkse mensen daar doorgaans beter in slagen dan mensen op de rechter flank. Derksen is een uitgesproken vertegenwoordiger van rechts Nederland. Hij heeft niks tegen homo’s, maar leuk vindt hij ze niet. Hij ziet vrouwen vooral als veroveringsobjecten en als ze links en/of gekleurd zijn (Silvana Simons, Femke Halsema), zijn ze onderwerp van bijtende spot. De Telegraaf is zijn blad en de publieke omroep is een soort linkse samenzwering.

Derksen en zijn kompaan René van der Gijp menen dat ze zich als voorvechters van de vrije meningsuiting zo ongeveer alles kunnen veroorloven, En valt het dan een keer echt slecht dan roepen ze gewoon dat het een grap was. ‘Satire’, roept Derksen nogal eens. Ach, doorgaans is het allemaal niet zo schokkend, maar de trend van het onbelemmerd uitdragen van een rechts gedachtengoed voor toch steeds een paar honderdduizend kijkers is behoorlijk gevaarlijk. Het programma draait al te lang om van een incident te spreken. Maar het probleem lijkt zich zelf op te lossen. Derksen en Van der Gijp willen met hun gastheer Wilfred Genee niet verder. Als ze de verleiding van de ruime honorering (zes ton de man) kunnen weerstaan, komt het programma na de zomer niet terug. Ik zal Derksen en Van der Gijp niet missen, maar een beetje pittig praatprogramma over voetbal zou best mooi zijn.

 

Dick Toet

Over Dick Toet

Dick Toet (1942) is zijn hele loopbaan werkzaam geweest in de dagbladjournalistiek. Hij was onder meer parlementair redacteur (Brabant Pers), vijf jaar correspondent in de USA (Zuid Oost Pers) en bijna twintig jaar lid van de hoofdredactie van de Haagsche Courant