Kruijswijk: Knap én kleurloos

 

De derde plek in de Tour de France  voor Steven Kruijswijk is een geweldige prestatie. Het gaat om de belangrijkste meerdaagse wielerwedstrijd in de wereld. Ruim drie weken lang hebben ontelbare mensen van allerlei slag hun kelen schor geschreeuwd om de renners op te zwepen tot grootse prestaties. Want groots is het om deze wielerkoers alleen al uit te rijden. En om zo’n wedstrijd temidden van de allerbeste wieleratleten als derde te beëindigen, is razend knap.

Maar oh, wat is onze hoop in bange tourdagen tegelijk ontzettend saai. Er komt niet alleen geen onvertogen woord over zijn lippen, zijn teksten zijn vooral obligaat, voorzichtig en beleefd. En fietsend doet hij exact hetzelfde. Ik heb twee nogal tuttige aanvalletjes in beeld gezien, maar vooral fietste hij nogal kleurloos mee, zij het zeker in de bergen meestal behoorlijk vooraan. Dat gebeurde doorgaans wel achter zijn voornaamste knechten, een Belg en een Nieuw-Zeelander.

Een andere voorname knecht, de Belg Wout van Aert, was toen al door een val uitgeschakeld. Die uitschakeling begroette Kruijswijk al even lankmoedig als alle momenten van vreugde en verdriet. Iedereen zou het hebben  begrepen als hij bij het uitvallen Van Aert eens flink had gescholden, maar Kruijswijk vond het voornamelijk heel vervelend. En we moesten volgens elkaar voortdurend napratende verslaggevers maar eens op Kruijswijk letten in de derde week. Dan zou deze man pas goed losbarsten. Maar Kruijswijk bleef beschaafd in het spoor van anderen. We moesten het doen met de door diezelfde verslaggevers uitgesproken overtuiging dat de Nederlandse topper ongetwijfeld keihard zou hebben toegeslagen in het deel van  de bergetappe dat door noodweer moest worden geschrapt.

Dat het toch een buitengewoon opwindende Tour werd, was vooral te danken aan het ontbreken van viervoudig winnaar Chris Froome, de geringe onderlinge verschillen en de prestaties van twee jonge Franse renners, Pinot en vooral Alaphilippe. Zij gaven deze Tour kleur met aanvalslustig wielerwerk en onverwachte wendingen. Kruijswijk is sympathiek, maar het ontbreekt hem aan grinta, de Italiaanse wielerterm voor lef. Hij zal nooit de Tour de France winnen, ook al niet omdat een Colombiaans jongetje van 22 deze editie op zijn sloffen won en dat de komende zes, zeven jaar opnieuw zal doen. Dat snijdt ook de pas af voor Tom Dumoulin, die overigens ook zelden betrapt wordt op stevige uitspraken en gewaagde aanvalspogingen. Neerlands wielerhoop moet zich dus maar richten op veldrijder Mathieu van der Poel. Hij werd gisteren na een forse valpartij Europees kampioen mountainbiken, een discipline waarin hij nauwelijks een jaar actief is.  

Deel dit berichtShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
Dick Toet

Dick Toet

Dick Toet (1942) is zijn hele loopbaan werkzaam geweest in de dagbladjournalistiek. Hij was onder meer parlementair redacteur (Brabant Pers), vijf jaar correspondent in de USA (Zuid Oost Pers) en bijna twintig jaar lid van de hoofdredactie van de Haagsche Courant
Dick Toet

Over Dick Toet

Dick Toet (1942) is zijn hele loopbaan werkzaam geweest in de dagbladjournalistiek. Hij was onder meer parlementair redacteur (Brabant Pers), vijf jaar correspondent in de USA (Zuid Oost Pers) en bijna twintig jaar lid van de hoofdredactie van de Haagsche Courant