Misplaatste euforie over KLM

 

De verrassende ingreep van het kabinet in de twist tussen KLM en Air France door een fors aandelenpakket in de vaderlandse luchtvaartmaatschappij te kopen, heeft in eigen land tot opvallend brede instemming geleid. Zelfs de linkse oppositie kon niet zo snel bezwaren verzinnen tegen het in diep geheim voorbereide besluit van het kabinet, dat de schatkist uiteindelijk toch een kleine miljard euro gaat kosten. Daarmee koopt het kabinet meer zeggenschap bij KLM en in het verlengde daarvan bij Schiphol. En om die grotere invloed op de toekomst van de nationale luchthaven was het het kabinet vooral te doen.

De brede instemming heeft natuurlijk te maken met het merkwaardige fenomeen dat de KLM toch steeds weer een soort ‘soort oranjegevoel’ teweeg brengt. Door tegen die nationale gevoelens in te gaan, maak je je niet echt populair. CDA-fractieleider Buma was zelfs zo enthousiast dat hij partijgenoot minister Wopke Hoekstra van financiën maar meteen als de volgende premier wilde aanwijzen. Hoewel het kabinet de timing niet echt zelf in de hand had, kwam het niet slecht uit dat er deze maand verkiezingen zijn. De politieke tegenvoeters zagen dan ook kennelijk geen andere mogelijkheid dan de ingrijpende beslissing van het kabinet te steunen.

Toch is er nogal wat aan te merken op het kabinetsbesluit. En dan gaat het niet om het doorbreken van het door het kabinet beleden adagium van ‘de overheid op afstand’. Al eerder heeft het kabinet immers getoond ernstig rekening te houden met de wensen van de grote bedrijven. Zie de discussie over de dividendbelasting. Het kabinet heeft met de beslissing een groot belang in de KLM te nemen duidelijk gemaakt dat de thuishaven van de KLM voorlopig nog wel lekker verder mag groeien. En die discussie over verdere uitbreiding van Schiphol is nog maar net begonnen. In die discussie moet worden betrokken dat de luchtvaart vanwege het milieu in de toekomst aan banden moet worden gelegd. Met name kortere vluchten zouden serieus ontmoedigd moeten worden. Natuurlijk moet Schiphol er blijven voor intercontinentale vluchten, maar waarom zou een klein en zeer dichtbevolkt land per se de derde luchthaven van Europa moeten herbergen. Een dergelijk betoog is ook wel gehouden over de vraag of Nederland een grote en dure militaire luchtmach moet hebben. Het zou beter zijn als Nederland zich vooral op maritieme taken zou richten.

Het economisch belang van Schiphol is evident, maar wordt vaak overdreven. Het is trouwens ook niet zo dat Schiphol dreigt te worden opgeheven. Maar het economisch belang van de Rotterdamse haven is vele malen groter dan dat van Schiphol. Het KLM-besluit van het kabinet staat ook haaks op het milieubelang. Waarover ook de discussie nog maar pas net goed is begonnen. Het kabinet neemt nu al een voorschot op uitbreiding van het zeer vervuilende vliegverkeer. En het kabinet heeft toch al grote moeite vertrouwen te wekken voor de aanpak van het klimaatprobleem. Euforie over de ingreep bij KLM is dus misplaatst.

 

 

 

Deel dit berichtShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
Dick Toet

Dick Toet

Dick Toet (1942) is zijn hele loopbaan werkzaam geweest in de dagbladjournalistiek. Hij was onder meer parlementair redacteur (Brabant Pers), vijf jaar correspondent in de USA (Zuid Oost Pers) en bijna twintig jaar lid van de hoofdredactie van de Haagsche Courant
Dick Toet

Over Dick Toet

Dick Toet (1942) is zijn hele loopbaan werkzaam geweest in de dagbladjournalistiek. Hij was onder meer parlementair redacteur (Brabant Pers), vijf jaar correspondent in de USA (Zuid Oost Pers) en bijna twintig jaar lid van de hoofdredactie van de Haagsche Courant