Nee, Trump valt niet mee  

 

Wat opvalt in de talloze beschouwingen over één jaar president Trump is dat de toon veelal aanzienlijk milder is geworden dan in  de eerste maanden na zijn aantreden. Het is eigenlijk best meegevallen, constateren veel commentatoren. De wereld en Amerika bestaan nog, Trump heeft nauwelijks iets van zijn verwerpelijke voornemens kunnen uitvoeren en het Republikeinse Congres weet hem af en toe nog redelijk af te remmen. Bovendien staat zijn fanatieke aanhang nog onverminderd achter hem. Er werd zelfs geopperd dat als je de tweets weglaat er niet zo veel verschil is tussen Trump en zijn voorganger Obama. Het verbijsterende bewind van de Trump-clan lijkt te wennen.

Die gewenning lijkt de evaluatie te beïnvloeden en het ontneemt kennelijk velen het zicht op de werkelijkheid. Nee, Trump valt niet mee. Trump valt helemaal niet mee. Het grote gevaar is dat de gevolgen van zijn desastreuze beleid nog niet echt merkbaar zijn. Maar op een aantal zeer belangrijke onderwerpen is een beweging in gang gezet, die een groot gevaar oplevert voor in eerste instantie de Amerikaanse samenleving, maar ook voor het welvaren van de wereld.

Neem het belastingplan, één van de weinige voornemens, die Trump al wel van de grond heeft gekregen. Het zal de toch al enorme kloof tussen rijke en arme Amerikanen nog monsterlijker maken. De bijna 40 procent van de Amerikanen, die minder dan 15.000 dollar per jaar verdient, zal er weinig van merken. Maar steenrijk Amerika wrijft zich al in  de handen. Het zal de verhoudingen in verdeeld Amerika tot ver in de toekomst nog verder op scherp zetten. Ronald Reagan drukte er begin jaren tachtig een vergelijkbaar maar veel minder omvangrijk belastingplan plan door en dat bracht het land in een geweldige financiële crisis. Pas in twee termijnen Clinton slaagde het land er in weer financieel op te krabbelen.

Trump heeft intussen zijn stempel al gedrukt op het Hooggerechtshof. Trump benoemde in april een aartsconservatief, waardoor de balans in dit hoogste Amerikaanse rechtscollege naar uiterst rechts doorslaat. Ook in de laag eronder zijn al extreem conservatieve rechters benoemd en die benoeming geldt voor het leven en zal de Amerikaanse rechtspraak dus nog tientallen jaren beïnvloeden.

Van belang voor de toekomst is ook de benadering van het klimaatprobleem door de Trump-administratie. De president is één van de weinigen die nog heilig gelooft in het heil van olie en kolen. Trump heeft al nieuwe olieboringen in kwetsbare gebieden toegestaan en dat zullen er nog veel meer worden. Een ecologische ramp in de Verenigde Staten lijkt onafwendbaar, maar ook mondiaal zal het klimaatbeleid van de Amerikaanse regering voelbaar blijven.

En zeker niet onbelangrijk is dat het prestige van de Westerse wereld en zeker dat van de Verenigde Staten in het geding is. Niemand kijkt nog op tegen de USA, je kunt je voorstellen dat in dictatoriale regiems wordt gedacht ‘ach, dan is het bij ons misschien zo slecht nog niet’, regeren per tweet wordt lachwekkend gevonden en dat is het natuurlijk ook.

Denken dat het wel meevalt met Trump is een vergissing. De Amerikanen beslissen uiteraard hoe het verder moet met deze rampzalige president. Maar laten wij vooral een morele steun zijn voor de miljoenen Amerikanen, die het schaamrood geregeld op de kaken staat.

Deel dit berichtShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
Dick Toet

Dick Toet

Dick Toet (1942) is zijn hele loopbaan werkzaam geweest in de dagbladjournalistiek. Hij was onder meer parlementair redacteur (Brabant Pers), vijf jaar correspondent in de USA (Zuid Oost Pers) en bijna twintig jaar lid van de hoofdredactie van de Haagsche Courant
Dick Toet

Latest posts by Dick Toet (see all)

Over Dick Toet

Dick Toet (1942) is zijn hele loopbaan werkzaam geweest in de dagbladjournalistiek. Hij was onder meer parlementair redacteur (Brabant Pers), vijf jaar correspondent in de USA (Zuid Oost Pers) en bijna twintig jaar lid van de hoofdredactie van de Haagsche Courant