Rolstoel  

 

Een mens is nooit te oud voor nieuwe ervaringen. Zo zat ik vorig weekend voor het eerst in mijn aardse bestaan in een rolstoel. Dat klinkt dramatischer dan het is, maar ik ga het ook weer niet afdoen als een klein stapje terug. Trouwens, kleine stapjes horen typisch tot de ervaringswereld van een rolstoelgebruiker. Ze zijn een dribbelaar op wielen.

 

Het was een zeldzame zonnige zondagmiddag, een schaars verschijnsel in deze vroege herfst. Met vrouw op bezoek in Museum Voorlinden in Wassenaar. Ik daar voor het eerst. Dat is op zich al geen beste beurt voor een zelfverklaarde kunstliefhebber vol ambities en nog veel meer pretenties. En Voorlinden, dat prachtige samengaan van kunst, architectuur en natuur was inmiddels nota bene al meer dan een jaar zomaar te kijk en te geef.

Akkoord, mijn vrouw was er voor de vijfde keer, dus het kunstzinnig blazoen van de familie bleef onaangetast. Maar als bewoner van Den Haag – dat is een gemeente die aan Wassenaar grenst – diende ik me al geruime tijd ernstig te schamen. Uitvluchten genoeg. Zo fiets ik niet meer, met de auto is het langszij het uitbundig lover rondom het landgoed ingewikkeld plussen en minnen.

Maar met dergelijke uitvluchten kun je uiteindelijk niet bij Joop van Caldenborgh aankomen, Deze stichter van het unieke eldorado is zelf al de 75 gepasseerd en ook nog eens in de top van de eredivisie der geslaagde zakenmannen, dus die maak ik weinig wijs met m’n praatjes.

 

Dus zondag was het dan toch zo ver. Mooie aanleiding was de opening van een solo door de kunstenaar Michael Johansson, raspaard uit de stal van Catalijn Ramakers, met haar galerie ook al weer een kleinood uit de Haagse culturele inventaris. Deze Johansson verzamelt alledaagse objecten die zijn afgevoerd omdat ze oud zijn of overbodig geworden, dan wel allebei tegelijk. Kringloopwinkels bezorgen hem het basismateriaal. Medewerkers van Voorlinden droegen allerlei witte spullen aan waarmee hij een speciale indrukwekkende wand van veertig vierkante meter in elkaar knutselde.

 

Johansson is een Zweed en dat leek me juist in dat weekend van de waarheid nog eens extra reden om hem in het bleke zonnetje te zetten omdat juist zijn landgenoten het Nederlands elftal in de kringloopwinkel van het internnationale voetbal hebben afgeleverd. Er viel wat te vieren in het museum en in het uitbundig groen en herfstig bruin vol bomen, planten en siergrassen rondom van tuinarchitect Piet Oudolf. In het auditorium stuntten de jonge Belgische acrobaten van Berlingo via onwaarschijnlijke acts met bierkratjes.

 

En dan nu het monumentale landhuis in Engelse stijl waar het restaurant gevestigd is. De aristocratische familie Loudon heeft het meer dan een eeuw terug laten bouwen. Daarna heeft de PTT er nog heel lang zijn topkader opgeleid. Ach jee, de PTT. Binnenkort zal iemand een allerlaatste postzegel plakken op een allerlaatste brief. Hoogbejaard waarschijnlijk en misschien wel in een rolstoel. Die stonden ook gastvrij in de hal van het restaurant en mijn vrouw is er een voor me gaan halen. Dat hoefde aanvankelijk niet op mijn bijval te rekenen, maar ik denk dat die oude jonkheer Hugo Loudon die rolstoelen op de greens van het landgoed best wel had kunnen velen. Met mate uiteraard. Bij mij steeg de stemming toen we al rollend in de buitenlucht – ik zittend, mijn vrouw duwend – een als iglo uit oxide koelboxen opgebouwd object van Michael Johansson passeerden dat het einde van de vakantie verbeeldde.

 

Het was wel even wennen nadat we met de rolstoel weer keurig terug waren gekeerd in de vestibule van het restaurant: mijn vrouw op haar schreden, ik op de vier wielen. Er restten twee benen en een wandelstok.

 

 

 

Deel dit berichtShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
Han Mulder

Han Mulder

Han Mulder (1935) is journalist en columnist. Hij was o.m. hoofdredacteur van het Leidsch Dagblad, reportageredacteur van Het Parool, werkte voor radio en televisie (o.m. Met het Oog op Morgen, Den Haag Vandaag en Brandpunt), schreef een wekelijkse column in Haagsche Courant en GPD-bladen. Hij verzorgt momenteel een column in het Archeologie Magazine en is lid van de redactie van de Internationale Spectator.
Han Mulder

Latest posts by Han Mulder (see all)

Over Han Mulder

Han Mulder (1935) is journalist en columnist. Hij was o.m. hoofdredacteur van het Leidsch Dagblad, reportageredacteur van Het Parool, werkte voor radio en televisie (o.m. Met het Oog op Morgen, Den Haag Vandaag en Brandpunt), schreef een wekelijkse column in Haagsche Courant en GPD-bladen. Hij verzorgt momenteel een column in het Archeologie Magazine en is lid van de redactie van de Internationale Spectator.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>