Scharnierfunctie

 

Marcel Verreck

 

Ja hoor, hij is er! De profielschets voor de nieuwe burgervader van Den Haag. Superhelden kunnen zich opmaken voor een slijtageslag, want degene die alle gevraagde kwalificaties in huis heeft is niet van deze wereld. Met zulke eisen kan deze procedure alleen maar op een teleurstelling uitlopen. Aan de andere kant, het is altijd goed voor de allerbeste te gaan. Ambitie is in onze van oudsher heerlijk dommelende stad geen vies woord meer.

 

Een wakkere reporter van NPO Radio 5 (ik hoop dat ik het zo goed zeg) belde mij voor commentaar. Een mooie gelegenheid om met deze zender kennis te maken. Ik ga er zeker vaker naar luisteren. Alleen al het muziekaanbod bracht mij terug naar de jongenskamer waar ik luisterde naar Radio Noordzee. Verder biedt deze zender kalme, vriendelijke journalistiek, geen hysterische opstapeling van opgewonden quotes op zenuwslopende jingles.

 

Maar terug naar de toekomst. Lukt het om iemand te vinden die aan dit profiel voldoet? Neem America: een heel groot land met heel veel capabele mensen en uiteindelijk wordt Donald Trump president. Niets is dus onmogelijk.

 

Een tamelijk sinistere passage in de profielschets vond ik die waarin de nieuwe burgemeester geacht wordt ‘een scharnierfunctie’ te vervullen. Ik moest meteen aan een nekklem denken. Natuurlijk snap ik de goede bedoelingen wel, maar ik zou toch graag pleiten voor een minder buigzame figuur. De nieuwe burgemeester moet er voor alle bewoners zijn, dat lukt je alleen als je ze niet allemaal te vriend wil houden. Daarvoor is de verscheidenheid in onze stad te groot.

 

De crisis in het openbaar bestuur betreft vooral een gebrek aan vertrouwen in de bovengestelden. De burger koestert zijn teleurstellingen en de overheid is een voor de handliggend doelwit. Daarom hebben iemand nodig met waardigheid, autoriteit en dus ook een zekere afstand tot de mensen. Sympathiek natuurlijk, maar ook een beetje angstaanjagend.

 

Voor de hand liggende helden als Haagse Harry en Aadje Mansveld hebben we helaas alleen nog maar als standbeeld. Voormalig koningin Beatrix zou een goede kandidaat zijn. Zij begreep dat de (geloof)waardigheid van een leider gebaat is bij een kloof met de onderdanen. Haar zoon doet nu populair en heet inmiddels Willy.

 

Maar Beatrix zal het niet doen. Dan maar Mark Rutte, gepokt en gemazeld, met een bewezen talent voor afstandelijkheid. En na de komende verkiezingen hopelijk op zoek naar een baan.

 

(deze column verscheen eerder in het blad Den Haag Centraal)

 

 

Deel dit berichtShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
Gast Columnist

Gast Columnist

Regelmatig vragen we gastauteurs om een collumn te schrijven. Wilt u ook deel uit maken van dit illustere gezelschap, mail ons dan met uw voorstel of artikel op info@haagsecolumnisten.nl.
Gast Columnist

Latest posts by Gast Columnist (see all)

Over Gast Columnist

Regelmatig vragen we gastauteurs om een collumn te schrijven. Wilt u ook deel uit maken van dit illustere gezelschap, mail ons dan met uw voorstel of artikel op info@haagsecolumnisten.nl.