Sportman/vrouw van het Jaar? Afschaffen!

 

Gent – Over een dag of tien is het weer zover. Dan worden appels met peren vergeleken.  Dan wordt de ene (gouden) medaille boven de andere verkozen; dan worden roemrijke winnaars ineens ‘losers’. Op 19 december worden op het jaarlijkse Sportgala van de NOC/NSF en de NOS de sportman/vrouw/para-olympiër/coach/sportploeg gekozen. Ik vind dat gekkigheid. Want leg me eens overtuigend uit waarom de ene gouden medaille belangrijker of mooier is dan de andere? Vertel me eens uit hoe je een zeilster kunt vergelijken met een wielrenster, of een hardloopster. Toon me het verschil in prestatie aan tussen die van een schaatser en een open waterzwemmer.

Nog voor de nominaties bekend werden waren de shortlists al vrij gegeven.  Daarop stonden  voornamelijk schaatsers en wielrenners. Maar ook darter Michael van Gerwen en Lieke Martens, de tot nu toe meest succesvolle voetbalster van het land. Bij de teams stond de wereldkampioen vrouwen dubbelvier roeien naast het nationale team korfbal. Dat zijn geen appels met peren vergelijken maar passievruchten met braambessen. Kiezen tussen Max Verstappen en Tom Dumoulin is onbegonnen werk en eigenlijk flauwekul.  

Ik miste op die shortlist voor Sportvrouw van het Jaar trouwens Anja Groot. U weet wel, Anja, uit Assendelft. Die werd deze zomer in Hongarije (voor de tweede keer!) wereldkampioene sportvissen. Ze haalde in het twee dagen durende evenement meer dan zeshonderd vissen – voornamelijk katvissen – uit het water. Maar ja, sportvissen is natuurlijk niet zo spectaculair als handbal.

Schaf die hele verkiezing toch af. Je staat als topsporter ergens in de wereld op het hoogste trapje, je neemt een gouden of anderskleurige medaille of een regenboogtrui mee naar huis. Driewerf hulde. Totdat je in een tv-uitzending te horen krijgt dat een collega-sporter wordt uitverkoren tot sporter van het jaar.

Op zo’n moment lijkt je eigen gouden medaille een beetje glans te verliezen.  Alsof een WK-titel belangrijker is dan een Olympische medaille, of omgekeerd. Schaf die verkiezing af maar hou het Sportgala in ere. Maak er een wervelende show van ter bevordering van de (top)sport zoals NOC/NSF het bedoelen.

Gun alle kampioenen hun verdiende applaus maar vergelijk ze niet met elkaar. Maak er een ludieke show van. Er zijn in ons land genoeg theatermakers die dat kunnen. Met muziek en dans, met filmfragmenten van de prestaties van de kampioenen en met sportbloopers. Vraag Guus Meeuwis of Paul de Leeuw om op te treden. ’t Mag ook Frans Bauer zijn. Er is best een cabaretier (m/vr) te vinden die een hilarisch verhaal over sport kan houden, denk maar aan Youp van ’t Hek als-ie over hockey begint. Betrek de jeugd erbij, demonstreer onbekende sporten, laat amateurs praten over hun idealen en idolen. Het kan een fantastische show worden. Desnoods mét, maar liever zonder Jan Mulder.

 

franswijnands@telenet.be

Deel dit berichtShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
Frans Wijnands

Frans Wijnands

Frans Wijnands (1938) is journalist; onder meer vast medewerker van het Friesch Dagblad. Hij was in de jaren '80 gedurende tien jaar hoofdredacteur van De Limburger. Daarvoor en daarna was hij voor de Zuid Oost Pers, de VNU- en Audetbladen en de Persunie correspondent in Rome, Praag en Bonn. Hij woont in Gent
Frans Wijnands

Over Frans Wijnands

Frans Wijnands (1938) is journalist; onder meer vast medewerker van het Friesch Dagblad. Hij was in de jaren '80 gedurende tien jaar hoofdredacteur van De Limburger. Daarvoor en daarna was hij voor de Zuid Oost Pers, de VNU- en Audetbladen en de Persunie correspondent in Rome, Praag en Bonn. Hij woont in Gent