Viva Italia

 

Op Italië is veel aan te merken. Eigenlijk teveel om op te noemen, zeker nu. Maar op één terrein springen ze er duidelijk positief uit: de moderne literatuur. Elke paar maanden verschijnt er wel weer een prachtig geschreven roman. Van Alessandro Barrico tot Paolo Giordano. Van Sandro Veronesi tot – vooruit – Elena Ferrante. En dan laat ik de voortreffelijke politieromans van Camilleri tot Chiara nog buiten beschouwing.

 

Vergelijk dat eens met Frankrijk, het land waar in mijn jeugd de beroemde schrijvers woonden. Verder dan Patrick Modiano en André Makine (maar dat is een halve Rus) kom ik niet. Nee, dan Italië. Ik tel in mijn bescheiden boekenkast 21 na-oorlogse schrijvers. Wat een land! En zonder uitzondering uitstekende stilisten, met aansprekende moderne thema’s. Beter dan de Fransen met hun gewichtigdoenerij en filosofische uitweidingen. Van ‘show, don’t tell’, hebben die nog nooit gehoord. Hun Italiaanse collega’s wel.

 

Net als de Engelsen trouwens. Ian McEwan, Graham Swift en Julian Barnes, zonder twijfel potentiële Nobelprijswinnaars. Met als outsider grand old lady Jane Gardam. Overigens: de Duitsers zijn aan een mooie inhaalrace bezig. En wat te denken van Orhan Pamuk en Murakami? En in de VS Paul Auster en James Salter?

Wat een rijkdom in deze barre Corona tijden.

Frans Kok
Latest posts by Frans Kok (see all)

Over Frans Kok

Frans Kok (1944) is consultant public affairs. Daarvoor was hij o.m. politiek redacteur en columnist van NRC Handelsblad en directeur communicatie van het ministerie VROM