Waarom Baudet niet deugt

 

Ik heb iets uit te leggen. ‘Baudet deugt niet’ schreef ik op Facebook en kreeg veel bijval, maar ook kritiek. Eén reactie op Facebook was dat ik niet moest bijten. Een vriend nam mij de uitspraak kwalijk en wees op mijn voorbeeldfunctie als oud-politicus en dat ik mij bovendien met deze uitspraak in dezelfde groep rangschik als de anti-fascistische vrouw die opriep T. Baudet dood te schieten en de Groningse hoogleraar die had geschreven dat Volkert moest komen. Vooral dat laatste is nogal een stevige beschuldiging van een vriend.

Maar voordat ik nu op dezelfde toon repliceer, zie ik het als mijn taak uit te leggen waarom ik vind dat Baudet niet deugt. Want dat blijf ik vinden en schrijven.

Eerst het woord ‘deugen’. Volgens Van Dale betekent dat ‘braaf zijn, goed oppassen.’ Ik vind met mijn gewraakte uitspraak dus dat T. Baudet niet braaf is en niet goed oppast. Het zou mij niet verwonderen als hij dit zelf zou onderschrijven, met zijn ijdele ironie. Hoe het ook zij, dat een dergelijke constatering vergelijkbaar is met de uitspraken die oproepen tot moord gaat natuurlijk veel te ver. Zelfs als ik mensen met mijn uitspraak zou inspireren zich tegen Baudet te verzetten betekent dat nog niet dat ik hen zou oproepen tot moord. Als iemand mij dat aanwrijft wil hij mij dus op onheuse gronden de mond snoeren in een politiek debat. Dat laat ik natuurlijk niet gebeuren.

Vandaar deze poging uit te leggen waarom ik vind dat Baudet niet deugt.

Dr. T. H. P. Baudet is niet gek. Zijn academische achtergrond (geschiedenis en rechten) is voor mij een reden om ervan uit te gaan dat hij weet wat hij zegt. Alle uitspraken die hij als politicus doet mag ik, sterker nog moet ik, dus serieus nemen. Ook als hij ze ironisch of als grapje zegt te bedoelen – een handige manier om er mee weg te komen – neem ik ze letterlijk, omdat mensen, stemmers, dat niet als zodanig herkennen. Dat weet hij ook, want hij is niet gek.

Waar ik het niet te veel over wil hebben is zijn verdraaiing van feiten tijdens het verkiezingsdebat. Dat is helaas tegenwoordig niet ongebruikelijk. Het wordt gebruikt om stellingen zwart wit te presenteren.

Het gaat mij vooral om zijn gedachtengoed. Het is het nostalgische gedachtengoed van een oerconservatief die het doet voorkomen dat alles vroeger beter was, dat we onze beschaving ten onder zien gaan als we geen maatregelen nemen die de ‘boreale’ (blanke) dominantie herstellen en alle andersdenkenden uitschakelen. Daarin past bijvoorbeeld de stelling dat alle universiteiten, journalisten, kunstenaars en architecten onze maatschappij ondermijnen. Hij verwijt ‘men’ niet meer te geloven in de westerse beschaving, in onze taal, in onze kunsten, ons verleden, onze helden, onze traditionele stedenbouw. Hij pleit derhalve tegen iedere nieuwe ontwikkeling in wetenschap, kunst, architectuur. In mijn woorden: terug naar Mozart, de barok van de Sint Pieter, Goethe, Shakespeare, Horatius. Zoals hij dat noemt: ‘De grootste en mooiste beschaving die de wereld ooit heeft gekend.’

In dit denken past het verwijt van ‘oikofobie’, zelfhaat, aan degenen die het in ons land voor het zeggen hebben. Dat wil in zijn ogen zeggen: politici, intellectuelen, kunstenaars, journalisten. In zijn ogen, en met hem  bijvoorbeeld de filosoof Roger Scruton en de rechtsgeleerde Paul Cliteur, overheerst een angst voor onze eigen cultuur en een afwijzing van de natiestaat. Om dat te bestrijden moeten we terug naar de natiestaat als enige politiek-staatsrechtelijke eenheid en moet de Europese Unie worden afgewezen.

Baudet heeft gepleit voor een Nexit, maar heeft dat met de Brexit voor ogen tijdens de laatste verkiezingen verzwegen. Tijdens zijn toespraak na de verkiezingsoverwinning komt het terug. Hij spreekt daarin van ‘die verschrikkelijke Europese overwinning’ en het ‘ontvlechten van de euromunt.’

Een van de andere aspecten van dit oerconservatisme, dat tegenwoordig ook wel populisme wordt genoemd, is het terugverlangen  naar de traditionele gezinsverhoudingen, waarbij de vrouw als minderwaardig worden weggezet. Een paar citaten die dat duidelijk maken.

‘Ik weet wel dat vrouwen over het algemeen minder excelleren in een heleboel beroepen en minder ambitie hebben. Vaak ook meer interesse hebben in meer familieachtige dingen enzo (…) Het is gewoon zo.’ (Quote 14 april 2017)

‘De realiteit is dat vrouwen overrompeld, overheerst, ja: overmand willen worden.’ (in ‘Julien Blanc heeft volkomen gelijk’).

Het verlangen naar ‘onze boreale wereld’ leidt tot het afwijzen van vreemdelingen in onze maatschappij. ‘Boreaal’ is een tijdperk in Noordwest Europa van duizenden jaren geleden. Het is door het Front National van Le Pen gemunt om het woord ‘arisch’ te vermijden en betekent in feite ‘blank’.

Hij sluit zich wat dit betreft aan bij rechts radicale partijen in Europa. In een interview met Vlaams Belang op 12 januari 2014 stelt hij: ‘Partijen die de natiestaat centraal stellen, zoals het Vlaams Belang, het Frans Front National en Geert Wilders zijn de politieke avant-garde, de voorhoede van een volksopstand.’ Daar zijn nog de Lega Nord in Italië en de AfD in Duitsland bij gekomen, terwijl ook de Poolse en Hongaarse regering in deze familie thuishoren.

Tekenend in dit verband is dat Baudet zijn proefschrift ‘De aanval op de natiestaat’ in 2007 persoonlijk ter hand stelde aan Jean Marie Le Pen, de toenmalige racistische aanvoerder van het Front National.

Ik heb bewust niet alle verkiezingsthema’s genoemd, zoals klimaat, energietransitie, werkloosheid en democratisering, omdat mijn oordeel dat Baudet niet deugt is gebaseerd op zijn culturele gedachtengoed, zijn politieke filosofie. Het is wel mogelijk dat Forum voor Democratie in de komende jaren een pragmatisch beleid zal gaan voeren om op die manier salonfähig te worden. De eerste uitspraken van Baudet wijzen in die richting. Maar dat neemt niet weg dat onder dat politieke oppervlak een gevaarlijke ideologie schuil gaat die trekken vertoont van wat wij in Duitsland, Rusland, Italië en Spanje in het midden van de vorige eeuw hebben gezien. Nationalisme, vreemdelingenhaat, discriminatie,  censuur op het gebied van de vrije pers, kunsten en wetenschappen. Als deze filosofie onder het mom van een pragmatisch conservatief beleid wordt gepresenteerd en als dat electorale winst oplevert, dreigt het gevaar dat de aap uit de mouw komt. Namelijk dat onze vrijheid om te zeggen,  te denken en te geloven wat wij willen en te zijn wie we zijn, onder druk komt te staan.

Wat Baudet doet is een sprookje vertellen. Het sprookje van hoe goed het was en slecht het is, en dat er maar één man is die werkelijk te vertrouwen is, omdat iedere andere politicus een bedrieger is. Het is het verhaal van ‘make America great again’, en ‘take back control’ in het Verenigd Koninkrijk.’ Daarmee belazert hij de goedgelovige burger. Zijn wereld van voorheen zal nooit terugkeren. Het is de wereld van nostalgie en stilstand. En dat weet hij, want hij is niet gek. Daarom deugt hij niet.

Ik wijs nog op één uitspraak uit zijn speech na zijn verkiezingsoverwinning. Hij sluit af met ‘Op deze rots gaan wij onze zuil bouwen.’ Is het toeval dat op de Sint Pieter in Rome, het hoofdkwartier van de Rooms Katholieke Kerk, staat: ‘Op deze rots zal ik mijn kerk bouwen.’ Een uitspraak van Jezus tegen Petrus.

Kijk uit voor Verlossers in de politiek.

Deel dit berichtShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
Theo Monkhorst

Theo Monkhorst

Theo Monkhorst was journalist, politiek adviseur, politicus en columnist. Sinds 2005 heeft hij vijf romans, vier bundels gedichten, een bundel vertaalde poëzie, twee toneelstukken en een groot aantal columns en korte stukken gepubliceerd. Hij werkt aan een nieuwe roman en nieuwe gedichten
Theo Monkhorst

Latest posts by Theo Monkhorst (see all)

Over Theo Monkhorst

Theo Monkhorst was journalist, politiek adviseur, politicus en columnist. Sinds 2005 heeft hij vijf romans, vier bundels gedichten, een bundel vertaalde poëzie, twee toneelstukken en een groot aantal columns en korte stukken gepubliceerd. Hij werkt aan een nieuwe roman en nieuwe gedichten

Een gedachte over “Waarom Baudet niet deugt

  1. Dank je Theo. Wat een doorwrocht pleidooi om op onze hoede te zijn voor dit sujet.

Reacties zijn gesloten.