Wat sterker is dan het virus

  

Het virus drijft ons uit elkaar. Niet meer dan wat genetisch materiaal in een jasje van eiwit dat een cel kaapt. Dit soort niksige flufjes vervullen mij met eerbied en angst. Het ontregelt mijn bestaan en dat van mijn medemensen. Mensen die gek worden als ze langere tijd gedwongen alleen zijn, opgesloten in zichzelf. Want de mens is nu eenmaal een kuddedier.

Maar het bedreigt ons niet alleen geestelijk, ook fysiek. Want wij hebben elkaar nodig om voedsel te produceren. We hebben dokters, verplegers en ziekhuizen nodig om het virus te bedwingen, wetenschappers om een vaccin te ontwikkelen. En natuurlijk politiemensen om te zorgen dat wij in onze gekheid elkaar de hersens niet inslaan. Maar zolang er geen vaccin bestaat sterft het virus alleen door mensen te scheiden.
De paradox is dus dat wij in onze eenzaamheid, die in strijd is met onze menselijkheid, de mensheid kunnen redden van een potentieel dodelijk virus. Tot in het absurde doorgevoerd: door in eenzaamheid gek te worden en ons uit te hongeren redden wij de mensheid.

 

Nu komt het natuurlijk zo ver niet, want wij doden het virus naar gelang wij er beter in slagen ons te scheiden van onze medemens, ons te genezen, een vaccin te ontwikkelen en voedsel te blijven produceren en distribueren. Maar ik kan niet anders dan concluderen dat een beetje genetisch materiaal bekleed met wat eiwit sterker is dan ik. Sterker dan ons leger. Dat een machtig potentaat als Trump er zijn herverkiezing door kan verliezen. Het is niet voor niets dat in de geschiedenis dit soort plagen als de hand van de goden werd gezien. Iets dat boven onszelf staat. Het is datzelfde gevoel dat mensen in een primitieve reflex tot hamsteren brengt. God straft en het enige dat wij nog kunnen is in ons hol kruipen met een berg voedsel in de hoop de dodelijke dans uit te kunnen zitten.

 

Maar er is ook een andere kant aan deze plaag. Want in feite draagt hij bij de natuur te beschermen door de mens in zijn activiteiten te beknotten. Minder reizen, minder produceren, minder consumeren vermindert de uitstoot van schadelijke stoffen. Zo is de vervuilde lucht die altijd boven Wuhan hing geheel verdwenen. De milieudoelstellingen uit het akkoord van Parijs worden eerder haalbaar. Kortom het virus beschermt onze planeet beter dan wijzelf.

 

Theo Monkhorst

Over Theo Monkhorst

Theo Monkhorst was journalist, politiek adviseur, politicus en columnist. Sinds 2005 heeft hij vijf romans, vier bundels gedichten, een bundel vertaalde poëzie, twee toneelstukken en een groot aantal columns en korte stukken gepubliceerd. Hij werkt aan een nieuwe roman en nieuwe gedichten