Berlusconi als zorgverlener

De Italiaanse oud-premier Silvio Berlusconi (77) heeft van de rechtbank in Milaan een taakstraf van een jaar gekregen. In de zorg. Vier uur per week.
Hij was eerder wegens belastingfraude veroordeeld tot vier jaar cel. Maar vanwege een amnestiewet die hij &ndash”; met vooruitziende blik? – jaren geleden als premier door het Parlement loodste, werd die straf terug gebracht tot effectief één jaar.

Vanwege zijn leeftijd hoeft Berlusconi niet de cel in. Het wachten was op het oordeel van de rechter: huisarrest of een taakstraf. Zowel de openbare aanklager als de advocaten van Berlusconi hadden de rechter om een taakstraf gevraagd. Daar heeft de rechter nu mee ingestemd. Berlusconi zal opgelucht zijn, want dat huisarrest zag hij absoluut niet zitten. Het zou zijn politieke activiteiten ernstig beperken en hij zou zelfs de thuiswedstrijden van zijn geliefde AC Milan hebben moeten missen. Dan maar liever de zorg in.

“Silvio Berlusconi als zorgverlener. Wie had dat gedacht. Maar, zoals hij zelf eerder al zei: ‘ik denk dat ik gehandicapten kan helpen en motiveren’. Dat moet een fluitje van een cent zijn voor een man die zich eerder vergeleek met Napoleon, Winston Churchill en Jezus Christus. Dat laatste was een geintje, maar Berlusconi noemde zichzelf wel degelijk de Christus van de politiek: slachtoffer en lijdend voor allemaal.
Berlusconi zag en ziet alle processen tegen hem als de wraak van zijn politieke tegenstanders en de rechterlijke macht die hij vaak ultralinks, partijdig en communistisch noemde. De details van zijn taak volgen nog, maar vast staat dat hij in de regio Milaan aan de slag gaat in een katholiek bejaarden/verzorgingstehuis. Berlusconi lijkt er geknipt voor: charmant, behulpzaam, vrolijk, altijd een grap paraat en zelf nog goed ter been en bij de tijd.

Twee weken geleden nog vroeg en kreeg Berlusconi audiëntie bij de Italiaanse president Napolitano. Hij kwam om gratie vragen. Op zich al een knieval voor Berlusconi, maar hij moet gedacht hebben: niet geschoten altijd mis. Niet raak dus. De van huis uit linkse Napolitano heeft jarenlang zijn minachting voor de (politieke) fratsen van Berlusconi nauwelijks kunnen verbergen. En dus kreeg Berlusconi nul op het rekwest. De wet is immers gelijk voor iedereen.

De afgelopen tijd hebben tal van zorginstellingen – van daklozentehuizen tot dierenasiels – gehoopt dat Berlusconi bij hen te werk zou worden gesteld. Mooie propaganda. En dan over een jaar een bronzen plaquette in de gevel met de eenvoudige tekst : ‘Hier heeft Silvio de Grote een jaar dienstbaarheid verricht’…
Berlusconi komt nu onder toezicht van de Sociale Dienst van het ministerie van Justitie. Dat houdt in dat hij ook regelmatig een evaluatiegesprek met een sociaal werker moet hebben. Arme man, die sociaal werker. Want die wordt ongetwijfeld elke sessie onder de tafel gepraat.

Natuurlijk voelt Berlusconi zich vernederd, politiek vrijwel uitgeschakeld, maar hij is de sluwste vos van heel Italië”. Hij zal zijn breedste glimlach opzetten en een massa sympathie krijgen. Plus een heleboel stemmen voor zijn partij van gehandicapten uit het hele land. Maar dat is wel erg cynische constatering op twitter.

Frans Wijnands

Over Frans Wijnands

Frans Wijnands (1938) is journalist; onder meer vast medewerker van het Friesch Dagblad. Hij was in de jaren '80 gedurende tien jaar hoofdredacteur van De Limburger. Daarvoor en daarna was hij voor de Zuid Oost Pers, de VNU- en Audetbladen en de Persunie correspondent in Rome, Praag en Bonn. Hij woont in Gent