Categoriearchief: Artikelen

Russische diplomaat dood op straat gevonden

 

Aan de serie verdachte sterfgevallen van Russische diplomaten in het buitenland kan weer een nieuwe zaak worden toegevoegd. Dit weekend kwam het in de publiciteit. Op de vroege ochtend van de 19e oktober vond de Berlijnse politie het lijk van een man op het trottoir voor de Russische Ambassade aan Unter den Linden. Het leek erop dat de man uit een van de bovenverdiepingen was gevallen – of geprongen? Of geduwd? We zullen het waarschijnlijk nooit weten, want de ambassade gaf geen toestemming voor obductie of ander onderzoek en het lijk werd meteen naar Rusland overgebracht.

De Duitse autoriteiten konden daar niets tegen beginnen, omdat het om een diplomaat ging, namelijk de 35-jarige tweede ambassade-secretaris. Men moest genoegen nemen met de verklaring van de ambassade dat de doodsoorzaak `onbekend´ is. Op vragen van het weekblad Der Spiegel antwoordde de ambassade dat sprake was van een `tragisch ongeluk´ waarop geen commentaar kon worden gegeven, om `ethische´ redenen.

Der Spiegel dook erin en kwam te weten dat de man door de Duitse veiligheidsdiensten beschouwd werd als een medewerker van de Russische binnenlandse geheime dienst, de FSB, die zich voordeed als diplomaat. Hij was de zoon van een hooggeplaatste FSB-officier, die in Moskou verantwoordelijk is voor een afdeling die zich bezighoudt met `bescherming van de grondwettelijke orde´. Een fraaie naam die de lading niet bepaald dekt: volgens sommige bronnen gaat het daarbij om moordaanslagen op activisten en journalisten in Rusland. Het Russische nieuwskanaal The Insider meent te weten, dat het daarbij ook zou gaan om de vergifting van Alexei Navalny, in augustus vorig jaar.

De diplomaat, wiens naam niet bekend geworden is, zou tot 2019, vóór zijn benoeming in Berlin, in Wenen hebben gewerkt bij een afdeling die officieel belast is met terrorismebestrijding en die in verband wordt gebracht met de `Tiergarten-moord´, eveneens in de zomer van 2019. In dit Berlijnse park werd de Georgier Changoshvili, die in Duitsland politiek asiel had gevraagd, op klaarlichte dag doodgeschoten. De vermoedelijke dader werd ter plekke gearresteerd en in oktober vorig jaar voor de rechter gebracht, maar het proces sleept zich moeizaam voort en zal waarschijnlijk pas volgend jaar worden afgesloten. Het is niet bekend of de verdachte alleen handelde of een medeplichtige had en ook het vermoeden dat de Russische federatie opdrachtgever was, kan (nog) niet worden bevestigd. Dat het proces een zware politieke lading heeft, is duidelijk.

In Engeland zijn de laatste decennia al veertien van dit soort moorden geregistreerd. De meest opmerkelijke waren de radio-actieve vergiftiging van geheim agent Alexander Litwinenko in 2006 en de poging tot dodelijke vergiftiging van ex-agent Sergej Skripal en zijn dochter Julia, in 2018. In 2003 deed zich in Berlijn een soortgelijk sterfgeval voor als wat nu de diplomaat is overkomen; een Russische bewaker maakte toen een dodelijke val uit het venster van een gebouw, dat bij de ambassade hoorde.

 

 

Nog Volwassen

 

Corona is blijvend bij ons, lijkt het. We moeten er alleen nog mee leren omgaan. Vanzelfsprekend heb ik mij laten vaccineren. Ik vind het namelijk fijn dat ik minder kans heb COVID 19 te krijgen en als ik toch ziek word minder kans loop in het ziekenhuis terecht te komen. Mocht Bill Gates met me mee wil kijken via een chip in mijn bovenarm, prima. Misschien heeft hij tips hoe ik net zo rijk kan worden als hij.

Wie ook rijk wil worden is onze dreadlockwappie Willem Engel. Het OM doet inmiddels onderzoek naar de donaties aan Viruswaarheid. Schijnbaar heeft Engel die niet alleen aangewend voor het coronaverzet, maar ook voor zichzelf. De naam is niet altijd een voorteken.

 

De overheid moet er ook mee leren omgaan. Ik kreeg twee COVID-19-antigeen-zelftests thuisgestuurd. Waarvoor dank. Ze zeggen wel eens dat steeds meer mensen moeite hebben formulieren in te vullen of officiële brieven te lezen. Ik ben zo iemand. In de brief bij de tests staat dat je ze moet gebruiken als je geen symptomen hebt, bijvoorbeeld als je gezond terugkomt van vakantie, en de komende week weer alle collega’s treft op het werk. Heb je wel symptomen, dan moet je naar een GGD-testlocatie. Maar in de bijgesloten folder staat dat de test kan worden gebruikt binnen de eerste tien dagen dat symptomen optreden voor COVID-19. Ja, wat is het nou?

 

Misschien begrijp ik het allemaal niet meer, omdat ik de 60 gepasseerd ben. Met een beetje marge tegen de zeventig. En over “personen jonger dan 12 jaar of ouder dan 70 jaar” schrijft  de overheid het volgende: “Monsters van deze personen moeten worden verzameld door of onder toezicht van volwassenen”.

Dat je jeugd voorbij gaat, wist ik. Maar dat volwassenheid ophoudt na je 70e niet.

 

 

WADOPERA

 

We waren naar de opera geweest. Niet zo maar een opera in zo maar een theaterzaal, maar een wad-opera. Daarvoor moest je eerst twee en een half uur met de auto naar de oostelijke uithoek van de Friese waddenkust reizen, naar een plaats die niet voor niets Moddergat heet. Je kunt er wel met het openbaar vervoer komen (vanuit Rotterdam de trein naar Leeuwarden en dan drie verschillende bussen), maar alleen als je er familie hebt, want na een opera van twee en een half uur die om acht uur ‘s avonds begint, rijdt de eerstvolgende bus – de eerste van de drie voor de terugreis – weer om 6.37 uur ‘s morgens. En het dichtstbijzijnde hotel ligt hemelsbreed tien kilometer verderop. Op Schiermonnikoog wel te verstaan. Dat is nog even wadlopen.

 

Als je ooit naar een voetbalwedstrijd bent geweest, dan weet je hoe je moet parkeren op een groot terrein met 500 andere auto’s: je keert bij aankomst, zodat je gemakkelijk weg kunt. In Moddergat waren ze nog nooit naar een voetbalwedstrijd geweest.

Dus was het geen wonder dat na afloop van de opera de man vóór ons zeer gehaast ver voor zijn vrouw uitliep op weg naar zijn auto. Als ie nu meters maakte, stond hij straks geen uren vast in de volstrekte chaos, die zich van de parkeerweide meester zou maken. Tot zijn vrouw viel en kermend languit op de grond bleef liggen. Wij, omstanders, raapten haar op en redderden wat tot haar man na enige aarzeling op zijn schreden terugkeerde. “Wat is er nóu weer?” was het eerste wat hij zei. Wij hadden onze auto al bereikt en gedraaid toen we nog vlagen van hun ruzie hoorden. Voor hun zal het wel een latertje geworden zijn.

 

De opera was mooi, trouwens.

 

Amerika’s nieuwe strategie  moet China in het gareel brengen

 

De landen van de Europese Unie werden niet gehoord, laat staan dat ze gevraagd werden te participeren in het ingrijpende besluit van de Amerikaanse president Biden om door middel van een nieuw militair bondgenootschap samen met Australië en het Verenigd Koninkrijk een dam op te werpen tegen een steeds assertiever China in de Stille Oceaan. Waar de Verenigde Staten  onder het presidentschap van Trump het autoritaire Chinese bewind van Xi Jinpin op eigen houtje probeerden aan te pakken, neemt Biden de draad weer op door met bondgenoten een veel beter uitgekiende strategie te proberen de expansie van China in te dammen. Ooit werd na de Tweede Wereldoorlog door middel van de oprichting van de NAVO dezelfde indammingsstrategie succesvol beproefd om het communistische gevaar  van Rusland te keren. Maar dit keer speelt vooralsnog het verenigde deel van Europa  zelf daar geen rol in.

In het vorige week gelanceerde  akkoord wordt overigens nergens direct of officieel naar China verwezen, maar de betekenis van het Aukus (Australië-United Kingdom- United States)-akkoord kan uiteraard door de Chinezen niet worden misverstaan. Het is de toepassing van een eeuwenoud beproefd beginsel: wie de vrede wil veilig stellen, bereide zich voor op de oorlog. Hoe agressief de Chinese opstelling momenteel is blijkt wel uit de manier waarop Taiwan door China wordt bejegend. Een gewapend conflict om het eiland dat China als een eigen provincie beschouwt kan nog steeds niet worden uitgesloten, maar de kans daarop lijkt nu eerder kleiner te worden.

Voor AUKUS zijn de Amerikanen  bereid de nieuwste technologie beschikbaar te stellen. Lees verder Amerika’s nieuwe strategie  moet China in het gareel brengen

Wie wil Cora over de vloer?

 

Energie-Nederland heeft een kapitale vergissing begaan. Wie haalt nu voor veel geld een mislukte VVD-minister binnen als lobbyist? Kan zij deuren openen? Het energiebeleid drastisch veranderen?

Ik dacht het niet.

Ongetwijfeld heeft Cora in haar ambtsperiode de laatste vier jaar veel mensen leren kennen. In Den Haag en ondernemingskringen. Maar de essentie van lobbyen is dat je andere mensen van mening probeert te veranderen. Niet je collega’s of zielsverwanten. Die zijn het al met je eens. Cora moet dus gaan proberen om Kamerleden van PvdA, Groen Links en Volt  een beetje af te remmen. Of Greenpeace.  Zodat ze niet al te streng zijn voor de energiesector. Zodat er nog wat te verdienen valt.

Maar wie wil nu in hemelsnaam Cora over vloer hebben? Wat voor baanbrekende, intelligente voorstellen zou zij op tafel kunnen leggen? Welke nieuwe gezichtspunten? Ik denk dat zij zich de moeite kan besparen de gang naar het Binnenhof te maken.

Nu is dat maar een klein stukje, want het kantoor van Energie-Nederland is gevestigd op Lange Houtstraat 2 te Den Haag. Precies 75 meter van de ingang van de Tweede Kamer. Maar toch, Cora, het is volstrekt zinloos. Je verdient vast 2x zoveel als minister, maar ik zou het niet doen. Je collega’s Verhagen en Zijlstra zijn ook lobbyist geworden. Eveneens met bitter weinig succes.

Daar komt bij dat je als een dief in de nacht ben weggevlucht van je eervolle ambt als minister van het Koninkrijk. Die smet zal je jarenlang blijven achtervolgen. Zodat alle deuren voor je gesloten blijven.