Goedbedoelde stommiteit

GENT – Het gaat weer een beetje beter met prins Laurent van België. Zeggen zijn artsen. Hij is van de intensive care, de longontsteking waarvoor hij was opgenomen is bezworen en over een weekje mag hij weer naar huis. Tot zo ver het goede nieuws.

Maar het gaat ongetwijfeld ook een beetje slechter met de prins, want het zal hem niet blij maken dat zijn moeder – koningin Paola – op eigen houtje een persbericht uitstuurde waarin zij zegt dat ‘van mijn kinderen Laurent op dit moment de meest kwetsbare is’. En dat geldt niet alleen zijn lichamelijke conditie. Want, vervolgt moeder Paola, ‘vooral zijn toekomst baart ons zorgen’. Zij zegt te hopen dat Laurent nu een leven moet kunnen opbouwen waarin hij zich samen met vrouw en drie kinderen ‘kan ontplooien en gewaardeerd voelen’. ‘Met onze steun en hulp’, voegt de koningin er aan toe.

Da’s wel een beetje laat, ben je geneigd te denken. Want waar was die steun en hulp in de afgelopen jaren? Het is niet bepaald hulpvaardig als je je meest kwetsbare zoon als enfant terrible, als een zwart schaap bars van het ouderlijk paleis wegstuurt. Niet meer welkom, voorlopig geen officiële taken: eerst je leven beteren. Daar zou zelfs een geboren optimist depressief van (kunnen) worden.

De prins is intussen weer in genade aangenomen, maar nu in het koninklijk paleis van zijn broer Filip, die behalve koning ook hoofd van de Belgische koninklijke familie is en dus aan de touwtjes trekt. Daar heeft vooral papa Albert aan moeten wennen, maar heeft er zich bij neergelegd. Moeder Paola kennelijk nog niet. Want zonder het paleis erin te kennen, stuurde zij eigenmachtig dat veelbesproken, vreemde persbericht uit, terwijl duidelijk is afgesproken dat alle, maar dan ook alle communicatie over de koninklijke familie via koning Filip moet lopen.

Het persbericht van moeder Paola zal wel goedbedoeld zijn, maar blijkt nu in alle opzichten een stommiteit. Laurent wordt als zielepoot weg gezet, Filip voelt zich gepasseerd en geschoffeerd en Paola staat voor de natie te kijk als een moeder die wel heel erg laat haar steun en hulp aanbiedt. Het heeft – volgens talloze ingezonden brieven in de Belgische kranten – veel Belgen gestoord dat Albert en Paola hun vakantie niet onderbraken om hun in coma liggende zoon op te zoeken. En dat voor een Italiaanse mamma…!

Prins Laurent is inderdaad niet bepaald de lieveling van het Belgische volk. Daarvoor haalde hij veel strapatsen uit: van irritant plankgas rijden in dure auto’s tot bizarre en verliesgevende investeringen, onder meer in Libië; van een (politiek) zeer omstreden bezoek aan Congo tot contacten met twijfelachtige buitenlandse politici. Tijdelijk persona non grata in het paleis en recent nog zwaar verongelijkt omdat op zijn dotatie werd gekort. Maar wat wil je van een kind dat met een tekort aan ouderliefde en een warm gezinsleven moet opgroeien?

Dat is inmiddels allemaal verleden tijd. Laurent is zichtbaar gelukkig met zijn eigen gezinnetje en hij zou – met behulp van zijn broer de koning – zijn leven zinvoller gaan invullen. Meer formele taken bijvoorbeeld. Er wordt zelfs gesproken van een goodwill-ambassadeurschap bij de Wereld Voedsel- en Landbouworganisatie (de FAO). Nee, het is volgens ‘paleiskringen’ nog nooit zo harmonieus geweest in de koninklijke familie dan nu. Van onmin geen sprake. Van onbegrip des te meer. Omdat mamma Paola haar zoon nù” pas gaat helpen. En dan nog van de regen in de drup.

Frans Wijnands

Over Frans Wijnands

Frans Wijnands (1938) is journalist; onder meer vast medewerker van het Friesch Dagblad. Hij was in de jaren '80 gedurende tien jaar hoofdredacteur van De Limburger. Daarvoor en daarna was hij voor de Zuid Oost Pers, de VNU- en Audetbladen en de Persunie correspondent in Rome, Praag en Bonn. Hij woont in Gent