Versplinterd Nederland worstelt

 

Er zullen weinig nostalgische gevoelens zijn als we deze week afscheid nemen van het jaar 2020. De Corona-ramp heeft ons leven een groot deel van het jaar beheerst of in ieder geval in hoge mate beïnvloed. En we zijn er nog niet klaar mee, al biedt het intussen wijd verspreide vaccin gerechtvaardigde hoop op een veel beter jaar. Het vaccin, waarvan diverse varianten op de markt komen, wordt inmiddels op vele plaatsen toegepast. De kaart, waarop de landen worden ingekleurd die het vaccin al toepassen, is bijna vol. Alleen in het noord-westen van Europa blijft een klein plekje hardnekkig wit. Dat witte vlekje is Nederland, want wij beginnen pas op 8 januari met prikken.

Waarom? Volgens de regelaars onder leiding van minister Hugo de Jonge willen wij het vooral heel zorgvuldig doen. Dat wil dus zeggen dat de rest van de wereld die zorgvuldigheid niet in acht neemt. Onzin natuurlijk. Onze aanpak van de vaccinatie is al net zo arrogant als bij de eerste maatregelen tegen de pandemie, toen wij een ‘intelligente’ lockdown afkondigden, daarmee impliciet aangevend dat de rest van de wereld zich van een ‘domme’ lockdown bediende.

Nee, er is iets anders aan de hand in ons land. Bij ons is veel goed georganiseerd, maar die organisatie loopt bijna altijd over zoveel schijven dat er gemakkelijk ongelukken, vertragingen of andere ongemakken kunnen ontstaan. Kijk ook naar die andere grote ramp van het afgelopen jaar, de toeslagenaffaire. Ook daar waren zoveel partijen bij betrokken dat er uiteindelijk niemand echt verantwoordelijk voor lijkt te zijn. Dat heeft te maken met vergaande regelgeving in een politiek systeem dat ook al een enorme versplintering kent. Vrijwel geen land in de wereld heeft zoveel politieke partijen als ons land  en daar zijn er recentelijk al weer een paar bijgekomen. Hulporganisaties, belangenverenigingen, bij ons barst het ervan. In de gezondheidszorg is het al niet veel beter. Ontwikkel een plan in ons land en bij voorkeur moet iedereen daar z’n plasje over kunnen doen. Een enkele keer heeft die versplintering wel voordelen, want ons land heeft bijvoorbeeld ook een zeldzaam veelzijdig omroepsysteem. Bovendien leidt die versplintering ook tot een gevoel dat ieders belangen wel ergens worden behartigd.

De aanpak van het virus heeft ook onder die versplintering geleden. Terwijl de hele wereld al met mondkapjes rondliep, was er bij ons nog een zeer brede discussie of die dingen wel enig nut hadden. En ook de organisatie van het testen op corona liep flinke vertraging op, omdat de vele betrokken partijen de blik vooral op elkaar hadden gericht. ‘Ik worstel en kom boven’ is een typisch Nederlandse kreet, die onze strijd tegen het water symboliseert. Die strijd geeft ons land een bijzondere naam  in de wereld. Wat de vaccinatie betreft zullen we die bewondering zeker niet verdienen. Niettemin is Nederland natuurlijk altijd nog een prima land, maar het blijft af en toe stevig worstelen.

 

Dick Toet

Over Dick Toet

Dick Toet (1942) is zijn hele loopbaan werkzaam geweest in de dagbladjournalistiek. Hij was onder meer parlementair redacteur (Brabant Pers), vijf jaar correspondent in de USA (Zuid Oost Pers) en bijna twintig jaar lid van de hoofdredactie van de Haagsche Courant