Zomertijd

Eind maart begint de zomertijd. Dan is het ’s avonds een uur langer licht. Dat betekent dat de kinderen moeten wennen. De biologische klok stribbelt tegen. Ze willen nog lang niet naar bed. Hun wordt zo maar een uur door de neus geboord. Regeren is vooruitzien en daarom heeft de premier zijn sprookje nu maar vast verteld aan het jonge volkje. Jullie hoeven niet bang te zijn voor de boze wolf. Oom Mark zelf houdt hem in de gaten. Nu maar oogjes dicht en snaveltjes toe.

Het optreden van Rutte was de apotheose van een week die toch al met vergulde kapitalen in het grote boek van de vaderlandse geschiedenis zal worden bijgeschreven.
“De helikopters boven het Museumplein, het Sweelinckcollege, het Catshuis als de locatie van een Wener Congres in miniatuur, Huis ten Bosch met Má”;xima als de Catharine de Grote van het Bezuidenhout. Nederland als het universum meteen na de oerknal. En toen moest het Jeugdjournaal nog komen. Trouwens de New York Times van vrijdag ook nog. Museumdirecteur Pijbes had voor alle zekerheid nog even met de advertentieafdeling gemaild.

Zo buitelde van alles over elkaar heen deze week. Mij hoor je niet. Ik was zeer tevreden en met mij het overig deel van de natie. Althans, dat is mijn indruk. Van dat voorspelbare gedreutel er omheen werd ik zelfs wat chagrijnig. Van dat vermeende steenkolenengels van Rutte bijvoorbeeld. Viel best mee, vond ik. Misschien dat de vocalen, met name de a en de o, bij Timmermans in geoefender stembanden waren, maar bij onze Frans heb ik altijd het idee dat de man verbale koprollen maakt voor een hooggeëerd publiek dat door de camera aan het oog onttrokken is. Heel knap allemaal en nu het volgende kunstje s’íl vous plaî”t. Et hopla!. Op hoe dat bij Barack’s eigen vliegtuigtrap op Schiphol is gegaan, zullen we nog wel even moeten wachten op Frans zijn gedenkschriften: Mijn ontmoetingen met andere groten van de aarde. Maar eerlijk is eerlijk: Frans spreekt zijn talen. Niet geleerd bij de nonnen in Vught, maar gewoon als misdienaartje bij de paters in Kerkrade. Dat was geen onbevlekte ontvangenis, weten we inmiddels.

Jammer was natuurlijk wel dat mr. President zijn echte grote toespraak tijdens zijn trip door de Lage Landen niet hield onder een Mondriaan of boven een Melkmeisje, maar tweehonderd kilometer naar het zuiden gewoon in Brussel. Geen schilderij te bekennen hoewel koningin Mathilde veel goed maakte.

Terug naar Mark Rutte in zijn rol van Peter en de Wolf. Daar zat hij dan in het Torentje. Hij kon het verhaaltje helemaal uit zijn blote hoofd. Hij leek verdorie Obama wel. Jammer dat Mark niet geboren is in Amerika. Anders zou ik het in 2016 wel geweten hebben als Republikeinen zijnde: zo mooi als Mark verhalen kan vertellen, daar kan zelfs Hillary niet tegen op.

Gast Columnist
Laatste berichten van Gast Columnist (alles zien)

Over Gast Columnist

Regelmatig vragen we gastauteurs om een collumn te schrijven. Wilt u ook deel uit maken van dit illustere gezelschap, mail ons dan met uw voorstel of artikel op info@haagsecolumnisten.nl.